Yargıtay Kararı 22. Ceza Dairesi 2015/11925 E. 2016/1904 K. 15.02.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/11925
KARAR NO : 2016/1904
KARAR TARİHİ : 15.02.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığını İhlal Etme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanıklar hakkında mağdur …’e karşı hırsızlık konusu malların rızai iadesi söz konusu olmadığı ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşulları oluşmadığı halde cezalarından 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesi ile indirim yapılması;
Mağdur …’in, zararının sanıklar tarafından yargılama devam ederken giderildiğini beyan etmesine karşın sanıklar hakkında mağdura karşı hırsızlık suçu yönünden 5237 sayılı TCK’nın 168/1. maddesi uyarınca indirim yapılması sureti ile eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanıklar Kerem ve Sami hakkında 5237 sayılı TCK’nın 116/4, 119/1-c ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 Yıl 8 Ay olarak belirlenen hapis cezasının 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca önceki hükümde belirlenen 1 Yıl 3 Ay hapis cezasından fazla olamayacağının gözetilmemesi,
2- 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanıkların; aynı Kanun’un 53/1-c maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar …, … ve … müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,
ancak bu aykırılıklar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca sanıklar Kerem Aktuğ ve Sami Bişkin hakkında 5237 sayılı TCK’nın 116/4, 119/1-c, 62. maddeleri ile belirlenen 1 yıl 8 ay hapis cezasından sonra gelmek üzere “CMUK 326/son maddesi gözetilerek 322. maddesi uyarınca, sonuç cezanın 1 Yıl 3 Ay hapis cezası olarak belirlenmesine” cümlesinin yazılması sureti ile; sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53/1-c maddesinde öngörülen velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca kendi altsoyu üzerindeki yetkileri yönünden koşullu salıvermeye; diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.