Yargıtay Kararı 22. Ceza Dairesi 2015/12741 E. 2016/3652 K. 15.03.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/12741
KARAR NO : 2016/3652
KARAR TARİHİ : 15.03.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların niteliği, cezaların türü, süresi ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A-Sanık … hakkında kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanık …’in 11/01/2016 tarihli dilekçesi ile temyizden vazgeçtiğinin anlaşılması karşısında; bu sanık açısından dosyanın, incelenmeksizin mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,
B-Sanıklar … ve … hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Dosya kapsamı itibariyle diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Sanıkların, kamu kurumu niteliğindeki çok programlı lisenin sağlam ve muhkem nitelikteki demir korkuluklarını kesip, pencere ve kapılarına zarar vermek suretiyle içeriye girdikleri, bilgisayar, müzik seti ve faks cihazını çaldıklarının anlaşılması karşısında; eylemlerinin TCK’nın 142/1-a maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı Yasanın 142/2-d maddesinden yazılı şekilde uygulama yapılması,
2-Sanıkların birlikte önceden aldıkları karar doğrultusunda sanık …’ın hırsızlık eylemine katıldığının anlaşılması karşısında; suça doğrudan doğruya asli olarak katıldığı gözetilmeden, TCK’nın 37/1. maddesi yerine hakkında 39. maddesinin uygulanması,
3-Sanıkların eylemi, 765 ve 5237 sayılı Yasaların her ikisinde de suç olarak tanımlanmıştır. Sanıklara isnat edilen eylem 765 sayılı TCK’nun 493/1-son, 522 ve 5237 sayılı TCK’nun 142/1-a, 143, 53, 116/2-4, 119/1-c, 53, 152/1-a, 53. maddelerinde öngörülen ve ceza bağımsızlığını koruyan suçları oluşturmaktadır. Hal böyle olunca mala zarar verme suçu yönünden zaman aşımı kuralı da dikkate alınarak yeniden sanıklar hakkında lehe olan yasanın saptanması lüzumu,
4- Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinin “ayrı ayrı” yerine, “ne şekilde tahsil edileceği belirtilmeden, sadece tahsiline” hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,
5-Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … ve … müdafinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış haklarının korunmasına, 15/03/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.