Yargıtay Kararı 22. Ceza Dairesi 2015/15660 E. 2016/6524 K. 20.04.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/15660
KARAR NO : 2016/6524
KARAR TARİHİ : 20.04.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türleri, süreleri ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Dosya içerisinde bulunan 18/06/2012 havale tarihli bilirkişi raporunda; “her iki dükkandan çalınan malzemelerin bulundukları yerin dükkan dışında olduğu, etrafının açık, muhafaza altında olmadığı”nın bildirilmesi karşısında, sanıkların her iki mağdura yönelik açık alanda bulunan malzemeleri çalmaktan ibaret eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 141/1. maddesindeki suçu oluşturduğunun ve hırsızlık yapılan yerlerin bilirkişi rapor içeriğine göre eklenti niteliğinde olmaması nedeniyle sanıkların her iki mağdura yönelik işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarının da yasal unsurlarının oluşmadığının gözetilmeyerek yazılı şekilde karar verilmesi,
2-5237 sayılı TCK’nın 54/3. maddesine göre orantılılık ilkesi gereği araç ile çalınan eşyaların değerinin orantılı olup olmadığı tespit edilerek, müsadere kararının işlenen hırsızlık suçuna nazaran daha ağır ve hakkaniyete aykırı sonuçlar doğurup doğurmayacağı hususları karar yerinde gösterilip tartışılarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde … plakalı aracın müsaderesine karar verilmesi,
3-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, Anayasa Mahkemesi’nin hüküm tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı ile anılan maddenin bazı bölümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … ve …’nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 325. maddesi gereğince bozmanın hükmü temyiz etmeyen sanık …’a sirayetine, 20/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.