Yargıtay Kararı 22. Ceza Dairesi 2015/2041 E. 2015/2039 K. 08.06.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/2041
KARAR NO : 2015/2039
KARAR TARİHİ : 08.06.2015

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Mağdur ve müştekiye ait araçların kilitli olan kapılarının alet yardımıyla zorlanmak suretiyle açıldığının olay yeri inceleme raporu ve keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporuyla tespit edildiği ancak eylemin, tornavidanın kilit yuvasına sokularak kilit açmak suretiyle mi yoksa kapı aralığını zorlayarak mı gerçekleştirdiğinin tespit edilmediğinin anlaşılması karşısında; tornavidanın anahtar gibi kullanıldığına ilişkin delilerin nelerden ibaret olduğu denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan, sanığın 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesi yerine aynı Yasanın 142/2-d maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,
2-Sanığın aşamalardaki ifadelerinde, “Hap aldığı için ne yaptığını hatırlamadığını…” bildirmesi, mağdurların hırsızlığın ne zaman gerçekleştiğine ilişkin bilgilerinin bulunmaması ve 25.07.2006 tarihli yakalama tutanağında, “Olay günü saat 05.00 sıralarında haber merkezinin park halindeki araçlara giren bir şahsın olduğunu bildirdiğinin…” yazılı olması ve olay günü güneşin doğuş saatinin 05.13 olduğunun anlaşılması karşısında; hırsızlık suçlarının geceleyin işlendiğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu, denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan hırsızlık suçlarından verilen cezaların 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesi uyarınca arttırılması,
3-25.07.2006 tarihli yakalama tutanağında, “Olay günü saat 05.00 sıralarında haber merkezinin park halindeki araçlara giren bir şahsın olduğunu bildirmesi üzerine verilen eşgale göre çevrede yapılan araştırmada sanığın yakalandığının…” bildirilmesi ve kesintisiz takibin bulunmadığının anlaşılması karşısında; hırsızlık eylemlerinin tamamlandığı gözetilmeden, teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek eksik ceza belirlenmesi,
4-5237 sayılı TCK’nın 142/2-d maddesi gereğince verilen 3 yıl hapis cezalarından, aynı Yasanın 143. maddesi gereğince 1/6 oranında artırım yapılırken 3 yıl 6 ay yerine 4 yıl hapis cezalarına hükmedilerek sonraki indirimlerin bu cezalar üzerinden yapılarak fazla ceza belirlenmesi,
5-Mahkemenin 18.12.2006 tarihli ilk kararını yalnızca sanık müdafiinin temyiz ettiği, mahkemece yeniden hüküm kurulurken yasa maddelerinde öngörülen tüm arttırım ve indirimler uygulandıktan sonra 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca önceki hükümde belirlenen sonuç cezayı geçemeyeceğinin gözetilmesi gerekirken, 18.12.2006 tarihli karardaki ceza miktarına indirildikten sonra 5237 sayılı TCK’nın 62. maddesinin uygulanması,
6-Atılı suçlardan hürriyeti bağlayıcı cezaya hükmedilmesine rağmen 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına karar verilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesinin gözetilmesine, 08.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.