YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/2630
KARAR NO : 2015/2037
KARAR TARİHİ : 08.06.2015

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
1) Her ne kadar sanığın yanında taşıdığı tornavida ile kapıyı hırsızlık yapmak amacı ile zorladığı kabul edilerek hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarına teşebbüsten mahkumiyetine karar verilmiş ise de;
Müşteki …’nün ikamet ettiği 1 nolu daireye ilişkin düzenlenen 06.07.2009 tarih, 2009/1343 nolu olay yeri inceleme raporunda “ikametin çelik kapısında zorlama izine rastlanılmadı, yapılan iz ve delil çalışmalarında mukayeseye elverişli iz ve delile rastlanılmadı” tespitinin yapıldığı, adı geçen müştekinin beyanında “kapısında zorlama izi olduğuna ilişkin herhangi bir tesbitinin bulunmadığını” ifade etmesi, sanıkların aşamalarda suça konu apartmana yardım toplamak amacıyla girdiklerini savunmaları, her iki sanığın müştekiye ait dairenin bulunduğu apartmandan çıkarken şüphe üzerine polislerce yakalandıklarında üzerlerinde bulunan ve kilit açmakta kullanılan uçları özel olarak işlenmiş toka ve tornavidaları yere attıklarının anlaşılması karşısında; öncelikle sanıkların apartmana hırsızlık amacıyla girip girmediklerinin ve suç kastlarının ortaya konulabilmesi için, dosyadaki somut kanıtlara göre kastlarının belirlenmeye çalışılması, hırsızlık kastıyla apartmana girdiklerinin kabulü halinde TCK’nun 36. maddesindeki ölçütlerde dikkate alındığında konut dokunulmazlığını ihlali suçunun tamamlandığı, ancak kapıda zorlama izi mevcut bulunmadığına ilişkin tesbit nedeniyle kuşkudan sanık yararlanır ilkesi gereğince hırsızlık suçunun icra hareketlerine başlandığından sözedilemeyeceği gözetilmeden, her iki suçun ne şekilde işlendiğine ilişkin kanıtlar karar yerinde açıklanıp gösterilmeden, daha önceden benzer suçları işledikleri gibi yasal olmayan gerekçelerle suç kastları belirlenerek yazılı şekilde hükümler kurulması,
2) Kabule göre de;
a) Sanğın gündüz vakti hırsızlık suçuna teşebbüs ettiği kabul edilip buna göre uygulama yapılırken, konut dokunulmazlığını ihlal suçu açısından eylemin gece gerçekleştiğine dair veya cebir ya da tehditle gerçekleştiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğunun karar yerinde tartışılmadan ve ek savunma hakkı da verilmeden 5237 sayılı TCK’nın 116/1. maddesinin yerine daha fazla cezayı öngören 116/4. maddesinden uygulama yapılması ve apartmandan iki kişi birlikte çıktıkları tesbit edilmesine rağmen aynı Yasanın 119/1-c maddesinin uygulanmaması,
b) Sanığın apartmana hırsızlık kastıyla girdiği kabul edildiği halde, apartmanın içine girmekle orada oturanların güvenlik hakkı ihlal edildiği ve suç tamamlandığı halde konut dokunulmazlığını bozma suçundan, teşebbüs hükümlerinin uygulanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ un temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesinin gözetilmesine, 08.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.