YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/7959
KARAR NO : 2015/5819
KARAR TARİHİ : 22.10.2015

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Her ne kadar yokluğunda verilen karar sanığın mahkemede bildirdiği adreste Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ edilmiş ise de; UYAP kayıtlarına göre tebliğ tarihi olan 09/01/2008 tarihinde sanığın cezaevinde olduğunun anlaşılması karşısında, sanık tarafından öğrenme üzerine verildiği anlaşılan 17/05/2010 tarihli temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilmekle yapılan incelemede;
Konut dokunulmazlığını ihlal etme suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesi gereğince uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Tekerrür uygulamasına esas alınan …. Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/522 E.- 2005/529 K. sayılı ilamında yazılı emir yoluna gidildiği ve henüz dönmediğinin bildirilmesi karşısında, bu ilam yerine … Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/304 E.- 2005/215 K. sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen 1 yıl hapis cezasına ilişkin mahkumiyetin tekerrür uygulamasına esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
2-Sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun infaz tarihine kadar; sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar uygulanmasına karar verilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanması ile ilgili kısımlar çıkartılarak yerlerine “Sanığın mükerrir olduğu anlaşıldığından 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, … Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/304 E.- 2005/215 K. sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen 1 yıl hapis cezasının tekerrür uygulamasına esas alınmasına” cümlesinin eklenmesi, ayrıca hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili kısımlar çıkartılarak yerlerine ‘‘Sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinde belirtilen ve aynı Yasanın 53/3. maddesi gereğince kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışında kalan haklardan mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; TCK’nın 53/3. maddesi gözetilerek aynı Yasanın 53/1-c maddesi gereğince kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.