Yargıtay Kararı 22. Ceza Dairesi 2016/3438 E. 2016/9646 K. 01.06.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/3438
KARAR NO : 2016/9646
KARAR TARİHİ : 01.06.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I-)Sanık müdafiinin mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:
04.02.2016 tarihinde usulüne uygun olarak yüzüne karşı verilen hükmü 1412 sayılı CMUK’un 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 26.02.2016 tarihinde temyiz eden sanık … müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince isteme uygun REDDİNE,
I-) O yer Cumhuriyet savcısının hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,
II-) O yer Cumhuriyet savcısının işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:
Mahkemenin kararında tekerrüre hangi ilamı ve hangi cezayı esas aldığını gösterdiği görüldüğünden tebliğnamede bu husuta yer alan düşünceye iştirak edilmemiştir.
Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK’nin 116/2-4. maddesine göre belirlenen 1 yıl hapis cezasının aynı yasanın 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirilmesi sırasında, hesap hatası sonucu 10 ay hapis cezası yerine, 3 ay 10 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından; 5237 sayılı TCK’nin 116/2-4 ve 62/1. maddeleri uygulanarak sonuç olarak belirlenen 3 ay 10 gün hapis cezası karardan çıkarılarak, yerine bu eyleminden dolayı hükmedilen cezanın 10 ay hapis olarak belirlenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.