YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/15133
KARAR NO : 2013/4305
KARAR TARİHİ : 04.03.2013
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatları, fazla çalışma, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ücretleri, prim alacağı, asgari geçim indirimi alacağının davalıdan ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, davalı işyerinde reyon şef yardımcısı olarak çalışan davacının iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan sona erdirildiğini ileri sürerek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, davacının bir başka mağazada yapılan görevlendirmeyi kabul etmemesi sebebiyle iş sözleşmesinin feshedildiğini, davacının istemlerinin hukuki dayanağı olmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı taraflar temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,
2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 326. maddesi gereğince mahkemece, kanunda açıkça yazılı hâller dışında, yargılama giderlerinden, aleyhine hüküm verilen taraf sorumludur. Davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa, mahkeme, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırır. Aleyhine hüküm verilenler birden fazla ise mahkeme yargılama giderlerini, bunlar arasında paylaştırabileceği gibi, müteselsilen sorumlu tutulmalarını da kararlaştırabilir.
Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 492 sayılı Harçlar Kanunu’nda gösterilen (1) sayılı Tarife, Yargı Harçları başlıklı III. maddesinde “III – Karar ve ilam harcı :1. Nispi harç : a) Konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden (Binde 59,4)” olarak belirlenmiştir. Kabul edilen 2.008,36 TL miktar üzerinden alınması gereken harç miktarı karar tarihindeki % 59,4 oranına göre 119,29 TL’dir.
Mahkemece 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 323/1-a ve 326/1 maddeleri uyarınca, davacı tarafça dava ve ıslah edilen miktarlar için yatırılan peşin karar ve ilam harcı toplamı olan 119,29 TL’nin yargılama gideri olarak hüküm altına alınması ve davalıya yükletilmesi gerekirken, hesaplanan nisbi harç bakımından mükerrer ödemeyi gerektirecek şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur. Bu husus bozma sebebi ise de, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
SONUÇ: Temyiz olunan kararda hüküm fıkrasında geçen, harç giderini belirten 6. bentte yazılı sözcük ve rakamların çıkarılarak yerine ” Alınması gereken 119,29 TL harcın, ödenen nisbi harçtan mahsubu ile bakiyesinin davacıya iadesine, ” sözcük ve rakamlarının yazılmasına, ayrıca vekalet ücreti dışında yargılama gideri olarak hesaplanan ve hüküm fıkrasının 7. bentinde yazılı olan” davacı tarafından yatırılan 412,35 TL harcın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bakiyesinin davacı üzerinde bırakılmasına,” sözcük ve rakamlarının çıkarılarak yerine “alınması gereken ve davacı tarafça ödenen 119,29 TL nisbi harcın davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, bu bentte harç gideri dışında gösterilen bakiye yargılama giderinin ise davacı üzerinde bırakılmasına” sözcük ve rakamlarının yazılmasına hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin 3,15 TL’nin davacıya arta kalanın davalıya yükletilmesine, 04.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.