Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2012/17565 E. 2013/6820 K. 29.03.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/17565
KARAR NO : 2013/6820
KARAR TARİHİ : 29.03.2013

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ve fazla çalışma ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı PTT Kırat Dağıtım ve Toplama Merkezi avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin ve fazla çalışma alacaklarını istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı PTT, ihale makamı olduklarını ve kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı Doğan Ltd. Şti. davacının asıl işvereninin PTT olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı PTT temyiz etmiştir.
Gerekçe:
Davacının, davalı işyerindeki çalışmasının kesintili olup olmadığı ve alt işverenler arasında işyeri devri olgusu bulunup bulunmadığı taraflar arasında ihtilaflıdır.
İşyerinin tamamının veya bir bölümünün hukuki bir işleme dayalı olarak başka birine devri işyeri devri olarak tanımlanabilir. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 6. maddesinde, işyerinin bir bütün olarak veya bir bölümünün hukuki bir işleme dayalı olarak başkasına devri halinde mevcut iş sözleşmelerinin devralana geçeceği düzenlenmiştir. Bu anlatıma göre, alt işverence asıl işverenden alınan iş kapsamında faaliyetini yürüttüğü işyerinin tamamen başka bir işverene devri 4857 sayılı Kanun’un 6. maddesi kapsamında işyeri devri niteliğindedir.Alt işverenlerin değişmesi en yaygın biçimde, süresi sona eren alt işverenin işyerinden ayrılması ve işçilerin yeni alt işverene nezdinde çalışmaya devam etmeleri şeklinde gerçekleşmektedir. Bu eylemli durumun işyeri devri niteliğinde olup olmadığının tespiti ile hukuki sonuçlarının belirlenmesi önemlidir. Alt işverenlerin değişiminde olması gereken, süresi sona eren alt işverenin işyerinden ayrılması anında işçilerini de beraberinde başka işyerlerine götürmesi veya iş sözleşmelerinin sona erdirilmesidir. Bunun tersine alt işveren işçilerinin alt işverenin işyerinden ayrılmasına rağmen yeni alt işveren yanında aynı şekilde çalışmayı sürdürmeleri alt işverenler arasında 4857 sayılı Kanun’un 6. maddesi anlamında bir işyeri devrinin kabulünü gerektirir. Devralan işverenin devam eden iş sözleşmelerini devraldığı 4857 sayılı Kanun’un 6. maddesinde açıklanmıştır.
Dosya içeriğine göre; davacının sigortalı hizmet cetvelinin incelenmesinde 10.04.2006 tarihinde çıkış 22.05.2006 tarihinde giriş kaydı bulunmaktadır. Bu iki tarih arasında sigortalı hizmeti bildirilmemiştir. Davacı ise, davalı işyerinde kesintisiz olarak çalıştığını iddia etmektedir. İşyeri devrinden söz edilebilmesi için kesintili dönemin makul süreyi aşmaması gerekmektedir. 10.04.2006-22.05.2006 tarihleri arasında davacının davalı işyerinde çalışıp çalışmadığı, arada bir ihale boşluğu bulunup bulunmadığı ve işyeri devrinden söz edilip edilmeyeceğinin saptanması için 2005-2006-2007 yıllarına ait tüm hizmet alım sözleşmeleri celp edilmeli, davacı isticvap edilerek ara dönemle ilgili diyecekleri sorulmalı, kesintinin nedeni açıklığa kavuşturulmalıdır. Bundan sonra işyeri devri mi yoksa yeni bir iş sözleşmesi mi bulunduğu belirlenerek, oluşacak sonuca göre kesintili süreye ilişkin davacının kabul edilen alacakları hakkında bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 29.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.