YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/22212
KARAR NO : 2013/9187
KARAR TARİHİ : 30.04.2013

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma, yıllık ücretli izin alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı işyerinde çalışırken özel işleri sebebiyle memleketine gittiğini ancak geri döndüğünde işverenin işe başlatmayarak iş sözleşmesini feshettiğini belirterek, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla mesai alacağının ödetilmesini istemiştir.
Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, davacının çalışma dönemleri birlikte değerlendirilerek bilirkişi raporunda ayrıntıları belirtilen işçilik alacaklarına hak kazandığı kanaatine varılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacının son dönem çalışması ile ilgili iş sözleşmesinin, işçinin işyerine devamsızlıkta bulunması sebebiyle işverence haklı olarak işverence feshedilip feshedilmediği ve buna bağlı ihbar ve kıdem tazminatı ödenmesi gerekip gerekmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık sözkonusudur.
4857 sayılı İş Kanunu’nun 25 II- ( g) bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü, yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.
Dosya kapsamına göre, davacının davalı işyerinde 03.06.2002-10.05.2005, 01.08.2005-08.05.2009 ve 01.10.2009-08.07.2010 arası üç dönem çalıştığı, ilk iki dönem davacının kendi isteğiyle iş ilişkisini sona erdiğine dair delil bulunmadığı, ancak son dönem olan 01.10.2009-08.07.2010 çalışması ise davacının kendi kabulünde de olduğu özel işleri için memleketine giderek devamsızlık yaptığı sabit olup işverenin feshi haklı olduğu anlaşılmaktadır. Bu itibarla 01.10.2009-08.07.2010 dönemi yönünden kıdem ve ihbar tazminatı hesaplanması hatalıdır. Mahkemece yapılacak iş sadece 03.06.2002-10.05.2005, 01.08.2005-08.05.2009 dönemler itibariyle kıdem ve ihbar tazminatının hükümaltına alınması gerekir.
Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.