YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/23957
KARAR NO : 2013/13140
KARAR TARİHİ : 31.05.2013

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla çalışma ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalı işyerinde 1.200,00 TL net ücretle çalıştığını, hafta içi 08:00-18:00 arası, Cumartesi günleri 08:00-18:00 arası; son altı aydır da 08:00-16:00 saatleri arasında çalıştığını, sekiz ay boyunca hafta sonu Cumartesileri ayda iki kez 08:00-18:00 arası, altı ay boyunca ise 08:00-16:00 saatleri arasında fazla çalışma yaptığını, milli bayramlarda da çalıştığını ileri sürerek, ödenmeyen fazla çalışma ve genel tatil alacaklarını istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının brüt 915,00 TL ücretle çalıştığını, davacının fazla çalışma genel tatil çalışması yapmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, Makine Mühendisleri Odasından gelen emsal ücret araştırması doğrultusunda davacının brüt 1.650,00 ücretle çalıştığının kabulü ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
4857 sayılı İş Kanunu’nun 32. maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.
İş sözleşmesinde ücretin kararlaştırılmadığı hallerde ücretin miktarı, işçinin kişisel özellikleri, işyerindeki ya da meslekteki kıdemi, meslek unvanı, yapılan işin niteliği, iş sözleşmesinin türü, işyerinin özellikleri, emsal işçiler o işyerinde ya da başka işyerlerinde ödenen ücretler, örf ve adetler göz önünde tutularak belirlenir.
İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı, ayrıca davacının çalıştığı işyerinin faaliyet gösterdiği alanda uzman bir bilirkişiden de görüş alınarak davacının fesih tarihindeki gerçek ücreti saptanmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.
Somut olayda; feshin kesinleştiği tarih itibariyle ücretin tespiti emsal ücret araştırması yapılarak belirlendikten sonra, davacının alacakları hesaplanarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olmuştur.
Davacının fazla çalışma alacağı hesaplanırken; 03.11.2009-16.09.2010 tarihleri arasında haftanın altı günü 08:00-18:00 saatleri arasında çalışıldığı, günde on saat çalışmadan bir saat ara dinlenmesinin düşülmesi ile haftada ellidört saat çalışılıp dokuz saat fazla çalışma yapıldığı, 16.09.2010-16.02.2011 tarihleri arasında haftanın beş günü 08:00-18:00 arası çalışıldığı, günde on saat çalışmadan bir saat ara dinlenmesinin düşülmesi ile kırkbeş saat çalışıldığı, Cumartesi günleri ise 08:00-16:00 saatleri arasındaki çalışmadan bir saat ara dinlenmesi düşülmesi ile haftada yedi saat fazla çalışma yapıldığı belirtilmiştir. Davacı dava dilekçesinde ayda iki Cumartesi çalıştığını belirtmesine rağmen, davacının fazla çalışma alacağı hesaplanırken, talebini aşacak şekilde her Cumartesi çalışmış gibi hesaplama yapılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 31.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.