YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/24337
KARAR NO : 2013/16509
KARAR TARİHİ : 04.07.2013

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ve ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının, davalı işyerinde montaj elemanı olarak çalıştığını, iş sözleşmesini Mayıs 2009-Nisan 2010 arası ücretlerinin ödenmemesi, aylık ücreti daha yüksek olduğu halde asgari ücretten sigorta primlerinin yatırılması ve son beş yıllık izin haklarının kullandırılmamış olması sebepleriyle haklı olarak feshettiğini belirterek müvekkilinin ihbar ve kıdem tazminatı, ücret, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, anlaşma ihtimali olduğunu belirterek cevap dilekçesi vermemiş, yargılama sırasında davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, iş sözleşmesinin ödenmeyen işçilik alacaklarının varlığı sebebiyle davacı tarafından haklı sebeple feshedildiği gerekçesiyle ihbar tazminatı talebi reddedilmiş, diğer istekler ise kısmen hüküm altına alınmıştır.
Temyiz:
Kararı davalı temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Dosya içeriğine göre, davalı delilleri arasında ibraz edilmiş olan davalı şirket tarafından keşide edilmiş, alacaklısı işçi olan ileri vadeli bonolar mevcuttur. Davalı vekili, bunların davacı ve aynı işyerinde birlikte çalışan akrabasına kooperatiften ev almaları için
ileriye dönük alacaklarına yönelik verildiğini ve borcun ödendiğini beyan etmiştir. Delil durumuna göre, işverence davacıya ücretin aylık olarak ödenmediği, zaman zaman bölümler halinde verildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece söz konusu bonolar dikkate alınarak, vade tarihlerinin ilerideki zamanlar olarak düzenlenmiş olması sebebiyle işveren tarafından geleceğe ilişkin çalışmalara karşılık verildiği kabul edilmeli, davacı alacaklarından mahsup edilmelidir.
3- Taraflar arasındaki bir diğer uyuşmazlık konusu, fazla mesai ücretleri yönündendir. Hükme dayanak alınan bilirkişi raporu bu yönden denetlemeye elverişli değildir. Bilirkişi tarafından davacının işin niteliğine göre günde ondört saat çalıştığı kabul edilmiştir. Yargılama sırasında dinlenen davacı tanıklarının beyanları ve davacının akrabası olan diğer işçinin de aynı işi yaptığı anlaşılan Dairemize yansıyan dava dosyası ile aykırı olmamak üzere, davacının haftada oniki saat fazla mesai yaptığının kabulü dosya içeriğine uygun düşecektir. Mahkemece fazla mesai ücretinin bu sınırlama ile bilinmeyen dönemler için asgari ücretle orantı kurularak bilirkişiye hesaplatılması ve uygun indirimle hüküm altına alınması için hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.