Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2012/24356 E. 2013/14901 K. 20.06.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/24356
KARAR NO : 2013/14901
KARAR TARİHİ : 20.06.2013

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret alacağı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı emekli olması sebebiyle işten ayrılırken eksik ödenen ücretlerinin, fazla mesai, yıllık izin, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsili istemine ilişkindir.
Davalı davacının 2002-2003 yıllarında ekonomik sıkıntı sebebiyle ücretinin sekiz ay asgari ücretten ödendiğini diğer alacaklarının koşulları bulunmadığından reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece yıllık izin konusunda re’sen değerlendirme yapılarak, diğer istekler yönünden bilirkişi hesap raporundaki hesaplamalar dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karar davalı tarafından süresinde temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacının yıllık izin alacağının ilk bilirkişi raporunda 2002 yılına ait izinin kullanıldığına dair belge olmadığı gerekçesi ile sadece bu yıl için hesapladığı, alınan ikinci raporda yıllık iznin toplu iş sözleşmesi hükümleri de dikkate alınarak 15.830,00 TL olarak hesaplandığı, mahkeme ise gerekçeli kararda davacının yıllık izin alacağını toplu iş sözleşmesine göre 564 gün olarak tespit edildiğini bunun 190 gününü kullandığını, kullanılmayan yıllık izin tutarının 19.605,00 TL olduğunu belirleyerek hüküm altına almıştır. Mahkemece dosyadaki raporlar arasındaki çelişkiler giderilmeden ve açık ve denetime elverişli olmayan yöntemle yıllık iznin belirlenmesi isabetsiz olmuştur.
Somut olayda öncelikle davacının yıllık izin ücreti alacağı belirlenirken hangi yılların izinlerini kullandığı hangi yılların kullanmadığı, kullanılmayan izinlerin olduğu yıllardaki izin düzenlenmesine dair İş Kanunu veya varsa uygulanan toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre izin sürelerini denetime elverişli olarak açıkça gösteren hesap raporu alınarak karar verilmesi gerekir.
SONUÇ: Temyiz olunan mahkeme kararının yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, 20.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.