YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/25396
KARAR NO : 2013/14494
KARAR TARİHİ : 17.06.2013
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, müvekkilinin 23.12.2005-17.05.2010 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını, davacının ilk işe girişinden itibaren davalı işyerinde çalıştığını, işyerinde 08:00-22:00 saatleri arasında çalıştığını, müvekkilinin haberi olmadan 18.03.2010 tarihinde işten çıkışının verilerek müdür pozisyonunda çalışan … adına kurulan acenteye geçişinin yapıldığını, müvekkilinin bu durumu öğrendiğinde eski haklarının garantiye alınması talebinde bulunması üzerine işten kovulduğunu belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai alacağı, ulusal bayram genel tatil ve yıllık izin alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının 02.04.2007-25.04.2010 tarihleri arasında müvekkili işyerinde, 26.04.2010 tarihinden itibaren … işçisi olarak çalıştığını, bu şirketlerin müvekkili şirketin acentası olarak çalıştığını, ihbar tazminatından son işverenin sorumlu olduğunu, davacının fazla mesai yapmadığını, yıllık izinlerini kullandığını, davacının asgari ücretle çalıştığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, davacının davalı işyerinde 23.12.2005 tarihinde kurye olarak çalışmaya başladığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından 17.05.2010 tarihinde haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiği gerekçesiyle hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu davacının fazla mesai yapıp yapmadığı noktasındadır.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği kabul edilmelidir.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir.
Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemesi, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.
Somut uyuşmazlıkta, davacı davalı işyerinde 08:00-22:00 saatleri arasında çalıştığını belirmiştir. Davalı taraf ise davacının fazla mesai yapmadığını beyan etmiştir. Davacı tanıkları davacı iddiasını doğrular şekilde beyanda bulunmuşlardır. Davalı taraf tanık dinletmemiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının haftanın altı günü 08:00-20:30 saatleri arasında çalıştığını,buna göre haftalık yirmibir saat fazla mesaisinin bulunduğu kabul ederek hesaplama yapmıştır. Dairemizin incelemesinden geçen emsal dosyalarda tanık beyanlarına göre davacıların haftalık onsekiz saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiş ve buna göre hesaplama yapılmıştır. Bu sebeple davacının emsal dosyalara göre haftada altı gün çalıştığı ve günlük üç saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılması gereklidir.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 17.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.