YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/26226
KARAR NO : 2013/21367
KARAR TARİHİ : 10.10.2013
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA : Davacı, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, müvekkilinin davalı sendikanın Ankara’da ki Genel Merkezine bağlı olarak hizmet sözleşmesiyle 01.12.2008 tarihinden iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiği 09.04.2011 tarihine kadar örgütlenme uzmanı olarak çalıştığını, örgütlenme yapılan işyerlerindeki işçilerin vardiyalı çalışmalarından dolayı 08:00-16:00 arası sabah, 15:00-23:00 akşam ve 23:00-07:00 gece vardiyalarında çalışan işçiler ile görüşmeler ve bu görüşmeleri değerlendirmek için toplantılar yaptığını, davalı sendika tarafından Kipa’nın Torbalı’daki deposunda ve İzmir içindeki tüm mağazalarında görevlendirildiğini, bu yerlerin yanı sıra Uşak, Salihli, Balıkesir, Çanakkale, Yalova, İzmit, Denizli, Konya, Adapazarı, Ankara’ya destek amaçlı gittiğini, İzmir’e uzak bölgelere gidildiğinde haftasonu veya resmi tatil günlerine denk geldiğinde de çalışmalarına devam ettiğini, genel tatil günlerinde de çalışmasına devam ettiğini ancak bu çalışmalarının karşılığının ödenmediğini iddia ederek fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması kaydıyla 1.000,00 TL fazla çalışma ücreti, 100,00 TL hafta tatili ücreti, 100,00 TL ulusal bayram ve genel tatil ücretinin yasal faiziyle tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının örgütlenme uzmanı olarak çalıştığını, ancak görevi gereği yapması gereken işleri sanki fazladan yapmış gibi gösterildiğini, örgütlenme uzmanlarının çalışma şekillerinin mesai düzenine tabi olmadığını ve düzenli olarak sabah geldikleri akşam çıktıkları bir işyerlerinin bulunmadığını, örgütlenilen işyerlerinde örgütlenmenin gerektirdiği ihtiyaçlara göre bir çalışma düzeni olduğunu, bu işyerlerini de düzenli olarak gitmediklerini, zaman zaman işçilerle toplantı yaptıklarının doğru olduğunu, uzmanların çalışma ve dinlenme saatlerini tamamen kendilerinin belirlediğini, tüm masrafların yine sendika tarafından karşılandığını, hafta tatili alacağının da bu şekildeki esnek çalışma saatleri çerçevesinde olduğunu, 01 Mayıs’ın sendikalarınca işçilerin birlik ve dayanışma günü olarak kutlandığını, bütün sendika personelinin gönüllü olarak 01 Mayıs’a katıldığını ve bunu bir iş olarak görmediklerini, bu katılımların görev olmadığını ve hiçbir çalışana 01 Mayıs’a katılmasından dolayı fazla mesai ücreti ödenmediğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, bilirkişi raporundan fazla çalışmalar yapıldığı, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatillerde çalışıldığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, davalı işyerinde örgütlenme uzmanı olarak çalışmaktadır. İşin niteliği gereği davacı çalışma yapacağı işyerlerinde mesaisini kendisi belirleyecek konumdadır. Davacının işyerinde örgütleme uzmanı olarak çalıştığı düşünüldüğünde görev ve pozisyonu gereği günlük çalışma saatlerinin ve tatillerinin kendisi tarafından belirlendiğinin kabulü gerekir. Her ne kadar davacı üçlü vardiya sistemine göre çalışılan yerlerde vardiyanın geç saatlerde bitmesi erken saatlerde başlaması sebebiyle işçilerle vardiya bitiminden sonra yapılan görüşmenin geç saatlere kadar sürdüğünü iddia etmişse de davacının sabahın erken saatlerinden gecenin geç vakitlerine kadar aralıksız olarak haftanın tüm günlerinde işçilerle görüşme yapması hayatın olağan akışına aykırıdır. Aynı işi yapan davalı tanıkları çalışma saatlerinin ve tatil günlerinin kendileri tarafından belirlendiğini beyan etmişlerdir. Mahkemece davalı şahitlerinin beyanı dikkate alınmadan davacı şahitlerinin soyut beyanlarına dayanarak davacının hafta tatilinde çalıştığının kabulü hatalıdır. Dairemizce incelenen emsal dosyalarda da davacıların hafta tatili alacaklarının ispatlanmaması sebebiyle hafta tatili alacağına ilişkin taleplerinin reddedildiği ve kararların kesinleştiği anlaşılmaktadır. Mahkemece yanılgılı değerlendirme ile verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.