YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/5531
KARAR NO : 2012/17912
KARAR TARİHİ : 11.09.2012
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı işçi vekili, müvekkilinin 15/03/2004 – 30/07/2010 tarihleri arasında davalı işverenin İstanbul Levent işyerinde en son geliştirme bölümünde proje yöneticisi olarak görev yaptığını, iş sözleşmesinin işverence geçerli sebep olmadan feshedildiğini … sürerek feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine karar verilmesini, boşta geçen süre için dört aylık ücret ve diğer haklar ile işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminatın sekiz aylık brüt ücret tutarında belirlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacı işçinin çalışmakta olduğu Geliştirme Müdürlüğü Proje Yöneticiliği Departmanının davalı şirketin ana üretim kaynağını oluşturan Lüleburgaz adresine taşınmasına karar verildiğini ve davacıya görev yeri değişikliği teklifinin yapıldığını, davacının teklifi kabul etmemesi sonucu İstanbul işyerinde davacının niteliklerine uygun başka bir pozisyon da bulunmaması sebebi ile iş sözleşmesinin zorunlu ve son çare olarak tüm kanuni hakları ödenmek suretiyle feshedildiğini ve feshin geçerli sebebe dayandığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, davacının davalı şirkette uzun süredir görev yaptığı, davacının çalıştığı İstanbul’daki genel müdürlük nezdinde başka bir birimde değerlendirme imkanının araştırılmadığı, işverenin feshin geçerli sebebe dayandığını ispat edemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davanın kanuni dayanağı 4857 sayılı İş Kanunu’nun 22. maddesindeki, “işveren, iş sözleşmesiyle veya iş sözleşmesinin eki niteliğindeki personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ya da işyeri uygulamasıyla oluşan çalışma koşullarında esaslı bir değişikliği ancak durumu işçiye yazılı olarak bildirmek suretiyle yapabilir. Bu şekle uygun olarak yapılmayan ve işçi tarafından altı işgünü içinde yazılı olarak kabul edilmeyen değişiklikler işçiyi bağlamaz. İşçi değişiklik önerisini bu süre içinde kabul etmezse, işveren değişikliğin geçerli bir sebebe dayandığını veya fesih için başka bir geçerli sebebin bulunduğunu yazılı olarak açıklamak ve bildirim süresine uymak suretiyle iş sözleşmesini feshedebilir. İşçi bu durumda 17 ila 21 inci madde hükümlerine göre dava açabilir” şeklindeki düzenlemedir.
Çalışma koşullarında değişiklik, işverenin yönetim hakkı ile doğrudan ilgilidir. İşveren işyerinin karlılığı, verimliliği noktasında işin yürütümü için gerekli tedbirleri alır. İş görme ediminin yerine getirilmesi şeklini ve zamanını, hizmetin niteliğini işveren belirler. İşverenin yönetim hakkı, taraflar arasındaki iş sözleşmesi ya da işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinde açıkça düzenlenmeyen boşluklarda uygulama alanı bulur.
İşverenin yönetim hakkı kapsamında kalan ya da geçerli sebebe dayanan değişiklikler, çalışma şartlarında esaslı değişiklik olarak nitelendirilemez. Geçerli sebep işçinin verimi ile davranışlarından ya da işyeri gereklerinden kaynaklanabilir.
Dosya içeriğinden, davacının iş sözleşmesine göre 15.03.2004 tarihinde işe başladığı ve en son Geliştirme Bölümü Proje Yöneticisi olarak çalıştığı, davalı şirketin içinde yer aldığı grubun üst yönetimince alınan yeniden yapılanma kararı uyarınca Geliştirme Bölümünün görevlerini üretimin kaynağını oluşturan….’da yerine getirmesinin uygun görüldüğü, bu değişikliği kabul etmeyen davacının kendisine uygun başka görev ve pozisyon bulunmaması sebebiyle iş sözleşmesinin 4857 sayılı Kanun’un 17. ve 18. maddeleri uyarınca feshedildiği anlaşılmaktadır. Dosyadan davacı gibi Geliştirme Bölümünde çalışan birkısım personelin alınan karar doğrultusunda …’da çalışmayı kabul ettiği; görev yeri değişikliğini kabul ederek çalışmaya devam eden personelin ücretlerinin ve işlerinin değişmediği görülmüştür. İşyerinde benzer işleri yapanların aynı statüde yer almaları için işverenin düzenleme yapması, yönetim hakkı kapsamında olup olayda ücret ve çalışma koşulları aleyhe değişmeden yapılan bu değişikliğin geçerli sebebe dayandığının kabulü gerekir. Bu değişikliği kabul etmeyen davacının iş sözleşmesinin feshi de geçerli sebebe dayandığından, davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi bozma sebebidir.
Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.
HÜKÜM: Yukarıda belirtilen sebeplerle;
1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,
2-Davanın REDDİNE,
3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,
4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 72,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,
5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,
6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 11.09.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
i