YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/7312
KARAR NO : 2012/26295
KARAR TARİHİ : 26.11.2012
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA : Davacı, fazla çalışma ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, davacının hak etmiş olduğu fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini belirterek hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının üst düzey yönetici olması sebebiyle fazla mesai ücretine hak kazanamayacağını beyanla davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece bilirkişi raporuna atıfla davanın kısmen kabulüne karara verilmiştir.
Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Davacı temyizi bakımından;
5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8. maddesine göre, iş mahkemelerince verilen nihaî kararlara karşı kanun yoluna başvurma süresi, karar yüze karşı verilmişse nihaî kararın taraflara tefhimi, yokluklarında verilmiş ise tebliği tarihinden itibaren sekiz gündür.
Somut olayda, mahkeme kararı, 21.10.2011 tarihinde usulüne uygun olarak yüze karşı tefhim edilmiş iken davacı vekilince 21.01.2012 tarihinde kanuni süre geçirildikten sonra karar temyiz edildiğinden temyiz talebinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 346. maddesi gereğince REDDİNE,
Davalı temyizi bakımından;
Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda işyerindeki çalışma süresi haftalık 40 saat olarak kabul edilerek 40-45 saat arası için fazla süreli çalışma ücreti, 45 saati aşan süre için ise fazla çalışma ücreti hesaplanmıştır. Bilirkişi raporunda hesaba konu edilen dönemdeki (6.11.2002-31.10.2006 tarihleri arası) işyerindeki mesai saatleri daha doğru bir anlatımla haftalık çalışma süresi tanık ifadelerinden tam olarak anlaşılamamaktadır. Bu sebeple mahkemece hesaba konu edilen dönemdeki çalışma saatlerinin belirlenmesi bakımından işyeri çalışma düzenine dair tüm belgeler celbedilerek ve gerekirse tanıkların ifadesine tekrar başvurulması suretiyle haftalık çalışma süresi tereddüte yer vermeyecek şekilde tespit edilmeli, yapılan bu tespite göre fazla süreli çalışma ücretine davacının hak kazanıp kazanmadığı belirlenmeli iken eksik inceleme ile karar verilmesi isabetsizdir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.