Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2013/10065 E. 2013/12580 K. 28.05.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/10065
KARAR NO : 2013/12580
KARAR TARİHİ : 28.05.2013

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla çalışma ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, davalı işveren nezdinde sağlık kuralları bakımından günde ancak 7,5 ve daha az çalışılması gereken işler hakkında yönetmelik kapsamındaki bir işte çalıştığını, günde 7,5 saatin üzerinde yapılan bir saatlik mesainin karşılığının ödenmediğini, toplu iş sözleşmesinin 62. maddesi uyarınca fazla mesai ücretinin % 80 zamlı ödeneceğinin kararlaştırıldığını beyanla fazla mesai ücreti alacağının en yüksek banka mevduat faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı işveren, 45 saate kadar olan ve toplu iş sözleşmesi ile belirlenen süreli aşan çalışmasının %25, üzerinin %80 ödenmesi gerektiğini, %10 prim ödemesinin de fazla mesaiden indirilmesi gerektiğini, böylece alacağının bulunmayacağını beyanla davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, davacının 15.05.2008 tarihine kadar günde bir saat haftada beş saat fazla çalıştırılmış olduğu Yedibuçuk saat ve Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkındaki Yönetmelik gereğince belirlenmiş bölümde çalıştırılmış olduğu, haftalık çalışma süresi 42,5 saat olarak kararlaştırıldığından dolayı, haftalık beş saatlik fazla çalışmanın 45 saate kadar olan kısmının %25 zamlı ücretten hesaplanarak ödenmesi gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı kanuni süresi içinde davalı temyiz etmiştir.
Mahkemenin gerekçeli kararında, 45 saate kadar olan çalışmaların % 25 zamlı olarak hesaplanması gerektiği belirtilerek karar verildiği açıklanmıştır. Ancak hükme esas alınan bilirkişi raporunda haftaya bağlı kalmadan günlük çalışma süresinin fazla mesai gibi değerlendirilmesi ve ücretlendirilmesi takdir edilirse %80 zamlı ücretten hesaplanması gerektiği, davacının fazla mesai dahil çalışma saatinin haftalık 42,5 saat olduğu için fazla mesailerinin %25 zamlı ücretten hesaplanması gerekeceği belirtilerek %25 ve %80 zamlı ücretten ayrı ayrı hesaplama yapılmış, mahkemece haftalık beş saatlik fazla çalışmanın 45 saate kadar olan kısmının %25 zamlı ücretten hesaplanarak ödenmesi gerekeceği belirtilmiştir. Hesaplamaya konu dönemde 01.03.2005-28.02.2007 ve 01.03.2007-28.02.2009 tarihleri arasında yürürlükte olan iki ayrı toplu iş sözleşmesi uygulanmıştır. 20. dönem toplu iş sözleşmesinin 62. maddesinde fazla çalışma ücretlerinin % 80 zamlı ücrete göre hesaplanacağı hüküm altına alınmıştır. Davacının belirtilen dönemde yönetmeliğe aykırı olarak çalıştırılması sebebiyle 7,5 saati aşan çalışmalar doğrudan fazla çalışma sayılmakla 01.03.2007 tarihine kadar olan dönem için hesaplamanın % 80 zamlı ücrete göre yapılması gerekmektedir. Ancak 01.03.2007 tarihinde yürürlüğe giren 21. dönem toplu iş sözleşmesinin 62. maddesinde açık biçimde 45 saate kadar olan çalışmaların % 25 zamlı, 45 saati aşan kısmının ise % 80 zamlı olarak hesaplanacağı hüküm altına alınmıştır. Böyle olunca 01.03.2007 tarihinden sonraki dönem için fazla çalışma ücretleri sözü edilen hükme göre hesaplanmalıdır. Haftalık 45 saati aşmayan kısım için % 25 zamlı olarak, 45 saatin üzerindeki çalışmalar için ise % 80 zamlı olarak hesaplanmalıdır. Mahkemece kararın gerekçesinde bu hususa kısmen değinildiği halde tüm dönem için % 25 zamlı ücrete göre yapılan hesaplamaya itibar edilerek isteğin kabulü hatalı olmuştur. Gerekirse bilirkişiden ek hesap raporu alınarak 01.03.2007 tarihinden önceki dönem için hesaplamanın % 80 zamlı olarak, sonrasındaki dönem için ise 21. dönem toplu iş sözleşmesinin 62. maddesi hükümlerine göre hesaplama yapılarak belirlenecek olan fazla çalışma ücreti hüküm altına alınmalıdır.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, 28.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.