Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2013/15832 E. 2013/21343 K. 10.10.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/15832
KARAR NO : 2013/21343
KARAR TARİHİ : 10.10.2013

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı sendikanın Ankara’ da ki Genel Merkezine bağlı olarak hizmet akdiyle örgütlenme uzmanı olarak çalıştığını,örgütlenme yapılan işyerlerindeki işçilerin vardiyalı çalışmalarından dolayı 08:00-16:00 arası sabah, 15.00-23.00 akşam ve 23.00-07.00 gece vardiyalarında çalışan işçiler ile görüşmeler ve bu görüşmeleri değerlendirmek için toplantılar yaptığını, davalı sendika tarafından Kipa’ nın Torbalı’ da ki deposunda ve İzmir içindeki tüm mağazalarında görevlendirildiğini, bu yerlerin yanı sıra Uşak, Salihli, Balıkesir, Çanakkale, Yalova, İzmit, Denizli, Konya, Adapazarı, Ankara’ ya destek amaçlı gittiğini, İzmir’ e uzak bölgelere gidildiğinde hafta sonu veya resmi tatil günlerine denk geldiğinde de çalışmalarına devam ettiğini,genel tatil günlerinde de çalışmasına devam ettiğini ancak bu çalışmalarının karşılığının ödenmediğini iddia ederek fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması kaydıyla;1.000.-TL fazla çalışma ücreti, 100.-TL hafta tatili ücreti,100.-TL ulusal bayram ve genel tatil ücretinin yasal faiziyle tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının örgütlenme uzmanı olarak çalıştığını, ancak görevi gereği yapması gereken işleri sanki fazladan yapmış gibi gösterildiğini, örgütlenme uzmanlarının çalışma şekillerinin mesai düzenine tabi olmadığını ve düzenli olarak sabah geldikleri akşam çıktıkları bir işyerlerinin bulunmadığını, örgütlenilen işyerlerinde örgütlenmenin gerektirdiği ihtiyaçlara göre bir çalışma düzeni olduğunu, bu işyerlerini de düzenli olarak gitmediklerini, zaman zaman işçilerle toplantı yaptıklarının doğru olduğunu, uzmanların çalışma ve dinlenme saatlerini tamamen kendilerinin belirlediğini, tüm masrafların yine sendika tarafından karşılandığını,hafta tatili alacağının da bu şekildeki esnek çalışma saatleri çerçevesinde olduğunu, 1 Mayıs’ın sendikalarınca işçilerin birlik ve dayanışma günü olarak kutlandığını, bütün sendika personelinin gönüllü olarak 1 Mayıs’a katıldığını ve bunu bir iş olarak görmediklerini, bu katılımların görev olmadığını ve hiçbir çalışana 1 Mayıs’a katılmasından dolayı fazla mesai ücreti ödenmediğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazları ile davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.
2-6100 sayılı Yasanın 326. maddesine göre Yasada açıkça yazılı hâller dışında, yargılama giderlerinden, aleyhine hüküm verilen taraf sorumludur. Davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa, mahkeme, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırır. Aleyhine hüküm verilenler birden fazla ise mahkeme yargılama giderlerini, bunlar arasında paylaştırabileceği gibi, müteselsilen sorumlu tutulmalarını da kararlaştırabilir.
Somut olayda; davacı 11.03.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini toplam 35345 TL olarak belirlemiş mahkemece 1209,19 TL lik kısmı hüküm altına almıştır. Mahkemece yargılama gideri olarak hesaplanan 908,25 TL nin 898,36 TL lik kısmının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine şeklinde hüküm kurulması hatalı olup bozma sebebi ise de, bu eksikliğin giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararda hüküm kısmında yargılama masraflarıyla ilgili ”4-Davacı tarafın yapmış olduğu yargılama giderlerinin red ve kabule göre oranlama yapılarak 898,36-TL’sinin davalı taraftan alınarak davacı tarafa ödenmesine, bakiye giderlerin ise davacı üzerinde bırakılmasına,” cümlesinin hükümden çıkartılarak yerine; ” 4-Davacı tarafından yapılan 908,25 TL yargılama giderinden red ve kabul oranına göre oranlama yapılarak 10 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,bakiye giderlerin ise davacı üzerinde bırakılmasına,” cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.