YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/21612
KARAR NO : 2014/32794
KARAR TARİHİ : 20.11.2014
MAHKEMESİ : Aydın 1. İş Mahkemesi
TARİHİ : 16/04/2013
NUMARASI : 2012/103-2013/111
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı işyerinin İzmir ili ve çevresi olarak değiştirilmesi şeklindeki esaslı değişikliği kabul etmediğinden iş sözleşmesinin feshedidiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile kıyafet ödeneğinin davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı cevabında, davacıya tecrübesi sebebiyle İzmir ilinde acil ihtiyaç duyulduğundan değişiklik teklifi yapıldığını davacının kabul etmediğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece toplanan delillere ve bilirkişi raporundaki hesaplamalar göre davanın kabulüne karar verilmiştir
Karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davanın kanuni dayanağı 4857 sayılı İş Kanunu’nun 22. maddesindeki, “işveren, iş sözleşmesiyle veya iş sözleşmesinin eki niteliğindeki personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ya da işyeri uygulamasıyla oluşan çalışma koşullarında esaslı bir değişikliği ancak durumu işçiye yazılı olarak bildirmek suretiyle yapabilir. Bu şekle uygun olarak yapılmayan ve işçi tarafından altı işgünü içinde yazılı olarak kabul edilmeyen değişiklikler işçiyi bağlamaz. İşçi değişiklik önerisini bu süre içinde kabul etmezse, işveren değişikliğin geçerli bir nedene dayandığını veya fesih için başka bir geçerli nedenin bulunduğunu yazılı olarak açıklamak ve bildirim süresine uymak suretiyle iş sözleşmesini feshedebilir. İşçi bu durumda 17 ila 21 inci madde hükümlerine göre dava açabilir” şeklindeki düzenlemedir.
Çalışma şartlarında değişiklik, işverenin yönetim hakkı ile doğrudan ilgilidir. İşveren işyerinin karlılığı, verimliliği noktasında işin yürütümü için gerekli tedbirleri alır. İş görme ediminin yerine getirilmesi şeklini ve zamanını, hizmetin niteliğini işveren belirler. İşverenin yönetim hakkı, taraflar arasındaki iş sözleşmesi ya da işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinde açıkça düzenlenmeyen boşluklarda uygulama alanı bulur.
İşverenin yönetim hakkı kapsamında kalan ya da geçerli sebebe dayanan değişiklikler, çalışma şartlarında esaslı değişiklik olarak nitelendirilemez. Geçerli neden işçinin verimi ile davranışlarından ya da işyeri gereklerinden kaynaklanabilir.
Somut olayda, Aydın ilinde tıbbi mümmessil olarak çalışan davacıya İzmir ili bölgesinde acil ihtiyaç duyulduğundan işyeri değişiklik teklifinde bulunduğu ve davacının bu teklifin reddetmesi üzerine işveren tarafından İzmir işyerinde çalışmaya devam etmediğinden bahisle 4857 sayılı Kanun’un 25.II.g-h. bentleri uyarınca iş sözleşmesinin 07.02.2012 tarihinde feshedildiği anlaşılmaktadır. Yukarıda açıklanan ilkeler uyarınca işveren yaptığı değişikliğin geçerli sebebe dayandığını ortaya koyabilmiş değildir. Dosya kapsamına göre yapılan teklif işçinin çalışma hayatı açısından esaslı değişiklik niteliğinde olduğundan bu gerekçe ile işevren tarafından iş sözleşmesinin feshi halinde kıdem ve ihbar tazminatının kabulü gerekirken sadece sözleşmedeki nakil yetkisi dayanılarak bu isteklerin reddine karar verilmesi isabetsiz olmuştur.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.