YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/23042
KARAR NO : 2014/33548
KARAR TARİHİ : 27.11.2014
MAHKEMESİ : İstanbul 7. İş Mahkemesi
TARİHİ : 09/05/2013
NUMARASI : 2011/346-2013/310
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, ödenmediğini iddia ettiği fazla çalışanı ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı cevabında; davacının satış temsilcisi olduğunu çalışmasının haftada kırkbeş saat olduğunu, ücret bordrolarına göre primlerinin ödendiğini fazla çalışmaya ihtiyaç duyulmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece bilirkişi raporundaki hesaplamalara göre alacakların kısmen kabulüne karar verilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Fazla çalışma ücreti alacağı isteğinde bulunan işçi bu iddialarını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Talep edilen alacaklarla ilgili ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
Fazla çalışmanın yazılı delil ya da şahitle ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan şahitlerin anlatımlarına değer verilemez.
Somut olayda, davacının Cumartesi günü dahil haftada altı gün çalışması olduğu kabul edilerek fazla çalışma ücreti hesabı yapılmıştır. Davacının daha önce işyerinde yaşanan bir olay sebebiyle verdiği savunmasında olayın gerçekleştiği cumartesi günü çalışması olmadığını bildirmesi, yine davalı şahit beyanında, davacının sekiz haftada bir Cumartesi günü nöbet tuttuğu bildirmesi dikkate alındığında davacının işyerinde Cumartesi günleri düzenli çalışmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının sekiz haftada bir Cumartesi günü çalıştığı kabul edilerek önceki gibi fazla çalışma ücretinin belirlenmesi gerekirken eksik incleme ile karar verilmesi bozma sebebidir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.