Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2013/23090 E. 2014/33264 K. 25.11.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/23090
KARAR NO : 2014/33264
KARAR TARİHİ : 25.11.2014

MAHKEMESİ : Yozgat İş Mahkemesi
TARİHİ : 04/06/2013
NUMARASI : 2012/546-2013/301

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut olayda, mahkemece karar gerekçesinde, davacının çocuğunun 29.03.2012 ve 30.03.2012 tarihlerinde hastanede yatarak tedavi görmesi sebebiyle, işçinin feshe sebep gösterilen bu tarihlerdeki devamsızlığının haklı bir sebebe dayandığı açıklanmış ise de, dosyaya sunulan hastane kayıtlarından davacının çocuğunun 31.03.2012-02.04.2012 tarihleri arasında hastanede yatarak tedavi gördüğü anlaşılmaktadır. Bununla birlikte, sağlık kurul raporu içeriğinde yer alan bilgilerden, davacının, 28.03.2012 tarihinde, hemofili hastalığı sebebiyle bakıma muhtaç haldeki çocuğunun vücudunun muhtelif yerlerinde morluk fark ettiği, 28-29-30.03.2012 tarihlerinde, kendi imkanlarıyla buz müdahalesi yapmaya çalıştığı, rahatsızlığın artması üzerine ise 31.03.2012 tarihinde hastaneye başvurduğu anlaşılmaktadır. Açıklanan bu delil durumuna göre, 29.03.2012 ve 30.03.2012 tarihlerindeki devamsızlığın haklı bir sebebe dayandığı sabit görüldüğünden, mahkemece, davacının kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının hüküm altına alınması sonucu itibariyle doğru görülmüştür.
Diğer taraftan, gerekçeli karar başlığında, davalı tarafın “H.. E..” şeklinde yazılması gerekirken, “O.. Optik” şeklinde yazılması hatalı ise de, anılan hata mahkemesince her zaman düzeltilebilecek sonuca etkili olmayan maddi hata niteliğinde olduğundan, bu husus bozma sebebi yapılmamıştır.
Davalı yararına takdir edilen vekalet ücreti bakımından ise, reddedilen alacak miktarı toplamının 10.253,26 TL olmasına göre, karar tarihinde (04.06.2013) yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 12/1. maddesine göre, kendisini vekille temsil ettiren davalı lehine, 1.230,39 TL vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, 440,00 TL vekalet ücreti takdir edilmesi hatalı olmuştur. Bu husus bozma sebebi ise de, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın hüküm sonucunun (10) nolu bendinin tamamen çıkarılarak yerine “10-Davalı kendisini vekille temsil ettirdiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 12/1. maddesi uyarınca 1.230,39 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine” ifadesinin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 25.11.2014 günü oybirliği ile karar verildi.