Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2013/23531 E. 2014/33314 K. 26.11.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/23531
KARAR NO : 2014/33314
KARAR TARİHİ : 26.11.2014

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. İş Mahkemesi
TARİHİ : 04/04/2013
NUMARASI : 2012/47-2013/131

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı firmada 26.07.2004 tarihinden iş sözleşmesinin fesih edildiği 10.11.2011 tarihine kadar usta makinacı olarak 1.100,00 TL net ücretle çalıştığını, bu çalışmasının bir hafta gündüz bir hafta gece 07.30-19.30 19.30-07.30 arasında çift vardiya usulüyle olduğunu, müvekkilinin fazla mesai ücreti taleplerine rağmen davalı işverenlikçe fazla mesai ücreti ödemesi yapılmadığını, davacının bu şikayetiyle 07.10.2011 tarihinde bölge çalışma müdürlüğüne başvuruda bulunduğunu, işverene bölge çalışma müdürlüğü yazısı gittikten sonra müvekkilinin 10.11.2011 tarihinde haksız ve geçersiz bir şekilde işyerinden çıkartıldığını, davalı tarafça 14.11.2011 tarihinden sonra işe gelinmediği şeklinde tutanaklar tutulup noter kanalıyla ihtarname gönderildiği, oysa müvekkil ve arkadaşlarının zaten 10-11 Kasım 2011 tarihinde haksız şekilde işten çıkartıldıklarını, davalının sırf sorumluluktan kurtulmak için bu şekilde gerçekle alakası olmayan tutanaklar tuttuğunu belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının 01.12.2004 tarihinde işe başladığını, 14.11.2012 tarihinde davacı ve arkadaşlarının iş yerini terk ettiğini, işe gelmeme ile ilgili tutulduğu, davacının işe dönmemesi üzerine iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini, davacının ücretinin Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları ve ücret pusulalarında beli olduğunu, herhangi bir fazla çalışma alacağı olmadığını, iş yerinde sekizer saat üzerinden haftada altı gün çalışıldığını, en az yirmidört saat hafta tatili kullanıldığını, davacının fazla mesai yaptığı aylarda bordrolarında tahakkuk ettirilerek fazla mesai ücretlerinin ödendiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etti.
Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak,yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı şahit beyanları ve bölge çalışma müdürlüğünün raporu esas alınarak ara dinlenme süresi yarım saat kabul edilmiştir. Davacının 10.11.2011 tarihine kadar günde iki vardiya halinde oniki saat çalıştığı anlaşılmaktadır. Yerleşik uygulamaya göre on bir saatin üzerindeki çalışmalarda kabul edilen ara dinlenme süresi bir buçuk saattir. Bu sebeple fazla mesai alacağının hesabında ara dinlenme süresinin bir buçuk saat yerine yarım saat kabul edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
3-Kabule göre mahkemece fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil alacaklarından 2/3 oranında takdiri indirim yapılması hakkın özünü kaldıracak niteliktedir. Hal böyle olunca mahkemece fazla mesai ve ulusal bayram genel alacaklarından 1/3 oranında takdiri indirim yapılması dosya kapsamına uygun düşecektir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.