YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/25241
KARAR NO : 2013/18864
KARAR TARİHİ : 16.09.2013
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, genel tatil, ücret ve fazla çalışma alacaklarınıın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, kesinleşen kısmi davada karara bağlanan bakiye alacaklarının tahsilini istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, kesinleşen kısmi davadaki bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davacı ve davalı temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacının kıdem tazminatı dışındaki alacaklarına hangi tarihten itibaren faiz işletilmesi gerektiği taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.
Mahkemece hüküm altına alınan ihbar tazminatı, yıllık izin, ücret ve genel tatil alacaklarına, davalının temerrüde düşürülmesi söz konusu ise temerrüt tarihinden, aksi halde dava ve ıslah tarihinden faize hükmedilmelidir. Davacı 13.09.2005 tarihinde davalıya tebliğ edilen ihtarname ile hüküm altına alınan alacaklar yönünden davalıyı 14.09.2005 tarihinde temerrüde düşürmüştür. Bu durumda söz konusu alacaklara temmerrüt tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi hatalıdır.
Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Sonuç: Temyiz konusu kararın hüküm fıkrasında yer alan “1- 6.189,00 TL brüt kıdem tazminatının fesih tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek banka faizi ile birlikte, 5.317,00 TL brüt ihbar tazminatının, 2.369,00 TL brüt izin ücreti alacağının, 186,00 TL brüt genel tatil alacağının, 2.276,00 TL brüt ücret alacağının, dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte, davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, izin ücreti alacağına ilişkin fazla talebin reddine, fazla mesai alacağı talebinin reddine, ” rakam ve sözcüklerinin silinerek yerine “1- 6.189,00 TL brüt kıdem tazminatının fesih tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek banka faizi ile birlikte, 5.317,00 TL brüt ihbar tazminatının, 2.369,00 TL brüt izin ücreti alacağının, 186,00 TL brüt genel tatil alacağının, 2.276,00 TL brüt ücret alacağının, temerrüt tarihi olan 14.09.2005 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte, davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, izin ücreti alacağına ilişkin fazla talebin reddine, fazla mesai alacağı talebinin reddine ” rakam ve sözcüklerinin yazılarak hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinden 3,15 TL’nin davacıya arta kalanın davalıya yükletilmesine, 16.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.