YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/27562
KARAR NO : 2014/36188
KARAR TARİHİ : 22.12.2014
MAHKEMESİ : Çanakkale İş Mahkemesi
TARİHİ : 19/04/2013
NUMARASI : 2007/90-2013/150
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı işveren, iş sözleşmesinin işçi tarafından haksız şekilde feshedildiğini ileri sürerek, ihbar tazminatı ve sözleşmede kararlaştırılan cezai şartın tahsili ile birleşen davanın reddini istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı işçi, iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini savunarak, davanın reddini istemiş, birleşen davada ise kıdem tazminatı, ücret, prim, fazla çalışma ve sözleşmede kararlaştırılan cezai şartın davacı işverenden tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle asıl davanın reddine, birleşen davanın ise davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davacı temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2. İş sözleşmesinde kararlaştırılan cezai şartın geçerli olup olmadığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Cezai şartın işçi ve işveren hakkında ve iki taraflı olarak düzenlenmesi gereği, işçi aleyhine kararlaştırılan cezai şartın işveren aleyhine kararlaştırılandan daha fazla olmaması sonucunu da ortaya koymaktadır. Başka bir anlatımla işçi aleyhine olarak belirlenen cezai şartın, koşulları ve ceza miktarı bakımından işverenin sorumluluğunu aşması düşünülemez. İki taraflı cezai şartta işçi aleyhine bir eşitsizlik durumunda, cezai şart hükmü tümden geçersiz olmamakla birlikte, işçinin yükümlülüğü işverenin sorumlu olduğu miktarı ve halleri aşamaz.
Somut olayda, davacı işveren işyerinde 01.09.2005-29.01.2007 tarihleri arasında kulak burun boğaz doktoru olarak çalışan davalı işçinin, ödenmeyen işçilik alacakları sebebi ile iş sözleşmesini feshettiği anlaşılmaktadır. Taraflar arasındaki 12.07.2005 tarihli ve beş yıl süreli iş sözleşmesinde “herhangi bir hayati neden olmadan işyeri doktorun işine son verirse veya doktor işi bırakırsa 30.000 USD mağdur olan tarafa ödenecektir” şeklinde düzenleme bulunmaktadır. Taraflar yönünden cezai şart niteliğinde olan bu madde hükmünde sözleşmeyi fesheden tarafın karşı tarafa cezai şart ödemesi öngörülmüş olup, iş sözleşmesi işçi tarafından feshedildiğinden davalı işçi lehine cezai şarta hükmedilmesi isabetli olmamıştır. Davalı işçinin cezai şart talebinin reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
3.Davalı-birleşen dosya davacısı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.
Somut olayda, davalı-birleşen dosya davacısının fazla çalışma talebi, taraflar arasındaki iş sözleşmesinde kararlaştırılan çalışma saatlerine göre hesaplanıp hüküm altına alınmıştır. Taraflar arasındaki iş sözleşmesinde; mesai saatinin hafta içi 09:00-18:00 ve cumartesi günleri 09:00-15:00 saatleri arası olduğu belirtilmiş ve işçinin ücreti 4.000,00 TL olarak kararlaştırılmıştır. Çalışma saatleri belirtilerek işçinin ücreti belirlenmiş olduğundan, sözleşmede yazan saatler arası çalışmanın karşılığının ücrete dahil olduğunun kabulü gerekir. İşçi tarafından sözleşmede yazan saatlerden daha fazla çalışıldığı da yöntemince ispatlanamadığına göre; fazla çalışma isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 22.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.