Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2013/28277 E. 2014/37047 K. 25.12.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/28277
KARAR NO : 2014/37047
KARAR TARİHİ : 25.12.2014

MAHKEMESİ : Bakırköy 6. İş Mahkemesi
TARİHİ : 30/05/2013
NUMARASI : 2009/319-2013/353

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde feshedildiğini iddia ile kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı taraflar vekillerince temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık fazla mesai hesabı noktasında toplanmaktadır.
4857 sayılı İş Kanunu’nun 41. maddesine göre haftalık kırkbeş saati aşan çalışmalar fazla çalışma sayılır.
Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı şahit beyanlarına itibarla haftalık oniki saat üzerinden fazla mesai alacağı konusunda hesaplama yapılmış ise de, davacı şahitlerinden biri davalı iş yerinde çalışmamış olup diğer davacı şahidi ise davacıdan önce işten ayrılmıştır. Davalı şahitleri davacının 09:00-18:00 saatleri arasında çalıştığını beyan etmiştir. Buna göre, yapılan işin niteliği, davacı ve davalı şahit beyanları ve dosyadaki kayıt ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde davacının haftalık üç saat fazla mesai yaptığının kabulü dosya içeriğine uygun düşmektedir. Bu husus dikkate alınarak davacının fazla mesai alacağının hesaplanması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
3-Davacının temyiz itirazlarına gelince;
İşverenin dava tarihinden önce temerrüde düşürülmesi durumunda, istekle bağlı olarak temerrüt tarihinden itibaren faiz yürütülmelidir.
Somut olayda davacının 27.03.2009 tarihinde gönderdiği ihtarnamenin 30.03.2009 tarihinde tebliğ edildiği, dava konusu taleplerle ilgili davalı işverenin dava tarihinden önce temerrüde düşürüldüğü anlaşılmaktadır. Mahkemece talep doğrultusunda temerrüt tarihi yerine dava ve ıslah tarihinden itibaren faize karar verilmesi hatalıdır.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.12.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.