YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/20892
KARAR NO : 2014/25574
KARAR TARİHİ : 25.09.2014
MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 5. İş Mahkemesi
TARİHİ : 18/03/2013
NUMARASI : 2013/268-2013/126
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, 15.05.2006 tarihinden iş sözleşmesinin sona erdiği 05.08.2009 tarihine kadar davalı banka işyerinde 09.00-18.00 arası çalıştığını kota hedeflerinin tutturulması için şube kapanışından sonra 21.30’a kadar çalıştığını, cumartesi ise 10.00-16.00 arası çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız sonlandırıldığının kesinleşen İstanbul 7. İş Mahkemesi 2009/ 717 esas sayılı kararı ile tespit edildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma ve genel tatil alacaklarını istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının uzman ünvanı ile çalışmaya başladığını, iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini; iş sözleşmesinin 4. maddesi uyarınca aylık ücrete fazla çalışma hafta tatili genel tatil ve ikramiye ücretlerinin dahil olduğunu davacının 09.00-18.00 arası çalıştığını bir saat ara dinlenme olduğunu cumartesi pazar çalışma yapılmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, kesinleşen mahkeme kararında iş sözleşmesinin haklı değil geçerli sebeple feshedildiğinin kabul edildiği ve Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği bu sebeple davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, iş sözleşmesinin 4. maddesi gereği davacının yıllık ikiyüzyetmiş saati aşan fazla çalışmalarının ödenmesi gerektiği, haftalık onbeş buçuk saat fazla çalışma yaptığı gerekçesi ile 1/3 indirim sonucu fazla çalışma alacağının kabulüne, aylık ücretin içinde ödenen genel tatil alacağının ise reddine karar verildi.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının hafta içi 09.00-21.30 arası, cumartesi ise 10.00-16.00 arası çalıştığı kabul edilerek haftada onbeş buçuk saat fazla çalışma yaptığı hesaplanmış ise de bankaların çalışma sistemi gözönüne alındığında davacının hafta içi giriş çıkış saatlerinın 09:00-18:00 arası olduğu esas alınarak bir saat ara dinlenme düşülmek sureti ile fazla çalışma alacağının hesaplanması dosya içeriğine daha uygun düşecektir. Ayrıca taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesinde fazla çalışma ücretlerinin aylık ücrete dahil olduğu kabul edilmiştir. Bu durumda davacı ancak yılda ikiyüzyetmiş saati aşan fazla çalışma süresi yönünden ücret talep edebilecektir. Hal böyle olunca mahkemece ek rapor alınmak sureti ile davacının fazla çalışma alacağına hak kazanıp kazanmadığının yeniden değerlendirilmesi oluşacak sonuca göre bir karar vermesi gerekir. Belirtilen yön gözetilmeden verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.