YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/23333
KARAR NO : 2015/34543
KARAR TARİHİ : 15.12.2015

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Eskişehir 2. İş Mahkemesi
TARİHİ : 19/06/2014
NUMARASI : 2013/396-2014/401

DAVA: Davacı, asgari geçim indirimi, fazla mesai, yıllık izin ile kıdem tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davacı ve davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; müvekkilinin 11.05.2010 tarihinde davalılardan makineci olarak çalışmaya başladığını, 2012/Ocak ayında işyerinin diğer davalı devredildiğini, müvekkilinin hiç ara verilmeksizin aynı fabrika binasında aynı makine araç ve gereçlerle çalışarak aynı işi yaptığını, müvekkilinin davalılar yanında çalışmasının ücretlerinin, asgari geçim indirimi ve fazla çalışma ücretlerinin ödenmemesi, ayrıca yıllık ücretli izinlerinin de kullandırılmamasının haklı sebebiyle feshettiği fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere ücret alacağı, asgari geçim indirimi, fazla çalışma ücreti alacağı, yıllık izin ücreti alacağı, kıdem tazminatı alacağının davalılardan tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili davacının hafta içi iki gün ve cumartesi günleri fazla çalışma yapılması gibi bir durum söz konusu olmadığından, fazla çalışma ücret alacağı bulunmadığını, davacının ücret ve yıllık ücretli izin alacağı da bulunmadığını beyan ederek açılan davanın reddini talep etmiştir.
Davalı vekilidavacının diğer davalı şirket işçisi olduğunu, diğer davalı şirketin işçilerini İş Kanunu’na göre geçici iş ilişkisi sözleşmesi ile kendi işyerinde çalışmaya başladığını, bu nedenle müvekkili şirkete husumet yöneltilemeyeceğini, beyan ederek açılan davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar davacı ve davalı vekillerince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı itirazlarının tümü, davacının aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davalı yönünden reddedilen ücret, asgari geçim indirimi ve izin ücreti alacaklarının ıslahının yanlızca diğer davalıya yönelik yapıldığı göz önünde bulundurulduğunda reddedilen miktar dava dilekçesinde talep edilen toplam 800.00 TL ile sınırlıdır. Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12/2. fıkraya göre ise hükmedilen vekalet ücreti kabul veya reddedilen miktarı geçemez. Bu halde Davalı lehine reddedilen miktarı aşarak maktu 1.500,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Kararın hüküm kısmının dördüncü bendinin çıkartılarak yerine;
“4- Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12/1-2. fıkralar uyarınca reddedilen ücret, asgari geçim indirimi, izin ücreti ne ilişkin kısım üzerinden hesaplanan 800,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak Davalı verilmesine,” bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalı yükletilmesine, 15.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.