Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2014/25171 E. 2014/29780 K. 31.10.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/25171
KARAR NO : 2014/29780
KARAR TARİHİ : 31.10.2014

MAHKEMESİ : Denizli 2. İş Mahkemesi
TARİHİ : 05/03/2013
NUMARASI : 2011/950-2013/78

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalıya ait işyerinde, 06.05.2009-28.07.2011 tarihleri arasında işçi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin 28.07.2011 tarihinde işveren tarafından feshedildiğini, işveren tarafından davacının hak kazandığı kıdem tazminatı ile yıllık izin ücretlerinin, davacının banka hesabına yatırıldığını, davacıya ihbar süresi tanınmadığını ileri sürerek ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.
Davalı, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacının fazla çalışma ücreti alacağına hak kazanıp kazanamayacağı noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut olayda, karara esas teşkil eden bilirkişi raporunda, davacı tanık beyanlarına dayanılarak, davacının tüm çalışma döneminde haftada altı gün boyunca her gün onbeş saat onbeş dakika çalıştığı kabul edilerek, iki saat onbeş dakika ara dinlenme düşülmek suretiyle haftada otuzüç saat fazla çalışma yaptığı saptanmış ise de, davacı tanık beyanlarına göre, yapılan iş ve hayatın olağan akışı dikkate alındığında davalı tanık beyanlarının çalışma şartlarına daha uygun ve inandırıcı görülen beyanları esas alınarak fazla çalışma süresinin hesaplanması gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetli görülmemiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 31.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.