YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/32263
KARAR NO : 2014/36215
KARAR TARİHİ : 22.12.2014

MAHKEMESİ : Sivas İş Mahkemesi
TARİHİ : 30/09/2014
NUMARASI : 2014/362-2014/456

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalı işyerinde çalıştığını, çalışmış olduğu süreler için kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret alacakları, ulusal bayram genel tatil ücreti, yıllık izin ve hafta tatili alacaklarını istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davayı kabul etmediklerini, davacının davalı apartmanda sürekli değil part time ve kalorifer yandığı dönemlerde çalıştığını bu dönemlerde dahi en az sekiz, dokuz apartmanın kaloriferlerini ve merdivenlerini yıkayarak ücret aldığını fazla mesai ve sair alacaklarının doğmamış olduğunu, kıdem tazminatının ise kendisine ödenmiş olup, imzasının alındığının 29.8.2007 tarihli belge ile sabit olup, işten ayrıldığı tarihte ise başka işyerinde sigortalı olarak çalıştığının sigorta kayıtları ile sabit olduğunu beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Mahkemece verilen bu karar hakkında dairemizin 2014/644-2014/3187 esas ve karar sayılı 20.02.2012 tarihli “Mahkemece kanuni düzenlemeler ve ilkeler dikkate alınmaksızın, bozma nedeni yapılmayan alacak kalemleri hakkında açık açık yeniden karar verilmesi gerekirken, “karar verilmesine yer olmadığına” şeklinde hüküm oluşturulmasının hatalı olduğu” gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak bu doğrultuda davacının talep ettiği alacaklar için açık hüküm kurularak karar verildiği görülmüştür.
Temyiz:
Hüküm süresi içerisinde davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
Mahkemece 24.11.2008 tarihli kararında geçen ve hakkında red kararı verilen, fazla mesai alacaklarına ilişikin hüküm kurulmadığı anlaşılmıştır. Ancak her ne kadar hükümde yer almamış olsa da davacının, fazla mesai alacağına ilişkin talebi olduğu anlaşılmıştır.
Mahkemece; davacının tüm taleplerinin kabul yada redde yönelik bir hüküm altına alması gerekmektedir. Dava konusu alacakların karar bağlandığı ilk hükümde fazla mesai alacakalrının reddine karar verildiği ve dairemizin 20.02.2014 tarihli ilamında da fazla mesai alacaklarının bozma kapsamı dışında kaldığı görülmüştür. Dolayısıyla mahkemece fazla mesai alacakları yönünden de red kararı verilmesi gerekirken, bu yön gözetilmeden fazla mesai alacakalarına ilişkin herhangi bir karar verilmemesi doğru olmayıp bozma sebebi ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
SONUÇ: Temyiz olunan kararda hüküm fıkrasının 1. Paragrafında yer alan “Davacının yıllık izin ücreti alacağına ilişkin davasının reddine,”hüküm fıkrasının çıkarılarak yerine “ Davacının yıllık izin ücreti alacağı ve fazla mesai alacaklarına ilişkin davasının reddine,” fıkrasının yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine, 22.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.