YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/33797
KARAR NO : 2014/34780
KARAR TARİHİ : 08.12.2014
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA : Davacı, ilave tediye farkı, ücret farkı ile yapranma prim farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, sulh nedeni ile karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
Temyiz olunan ek karar, davanın feragat nedeni ile reddine ilişkindir. Karar tarihinde yürürlükte bulunan ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 6. maddesinde; “Anlaşmazlık, davanın konusuz kalması, feragat, kabul, sulh veya herhangi bir nedenle; ön inceleme tutanağı imzalanıncaya kadar giderilirse, Tarife hükümleriyle belirlenen ücretlerin yarısına, ön inceleme tutanağı imzalandıktan sonra giderilirse tamamına hükmolunur.” düzenlemesine, 12. maddesinde ise; “Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.
Ancak hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.” hükmüne yer verilmiştir.
Somut olayda, dava feragat nedeni ile reddedildikten sonra anılan düzenleme gereği, dava değerinin 300,00 TL oluşu ve anlaşmazlığın ön inceleme tutanağı imzalandıktan sonra giderilmesi de gözetilerek davalı yararına vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken bu hususun gözetilmemesi; davalı harçtan muaf olduğu halde davalı aleyhine harç yükletilmesi hatalı olmuştur. Bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
SONUÇ: Temyiz edilen ek kararın hüküm fıkrasında yer alan harca ilişkin; “492 sayılı Kanun gereği alınması gereken 204,93 TL harçtan peşin alınan 24,30 TL harcın mahsubu ile bakiye 180,63 TL harcın davalıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına, peşin yatırılan harcın davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine” şeklindeki 2. bendin çıkartılmasına, yerine; “492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 22. maddesi gereğince alınması gereken 16,8 TL harcın peşin alınan harçtan mahsubu ile, peşin alınan bakiye harcın davacıya iadesine” cümlesinin yazılmasına; 6. bent olarak; “Davalı kendini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 6 ve 12. maddeleri gereğince 300,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine” cümlesinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.