YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/36234
KARAR NO : 2015/35068
KARAR TARİHİ : 21.12.2015

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret farkı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının davalıya ait malikanede tahsis edilen evde eşi ile birlikte kalıp 15.09.2000 tarihinden bu yana çalıştığını, ev hizmetleri, ev ve bahçe ile köpeklerin bakımı, işinde sürekli şekilde çalışmakta iken 30.09.2010 tarihinde iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatı ile ödenmeyen işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davacının davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili tarafınan öncelikle görev yönünden kararın bozulmasını, davaya bakmakla görevli mahkemenin asliye hukuk mahkemesi olduğunu, aksi halde kararın bozulmasını taleple temyiz etmiştir.
Gerekçe:
Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.
4857 sayılı Kanun’un 1. maddesinin ikinci fıkrası gereğince, 4. maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, işverenler ile işveren vekillerine ve işçilerine, çalışma konularına bakılmaksızın bu kanunun uygulanacağı belirtilmiştir.
4857 sayılı Kanun’un 4. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca, “ev hizmetlerinde çalışanlar” hakkında bu kanun hükümleri uygulanmaz. Ev hizmetlerinde aşçı, uşak, temizlikçi gibi işlerde çalışan işçi ile ev sahibi işveren ararındaki uyuşmazlığın iş mahkemesi yerine genel mahkemelerde çözümlenmesi gerekir. 4857 sayılı Kanun kapsamı dışında bırakılan bu hizmetleri gören kimselerle bunları çalıştıranlar arasındaki hukukî ilişkilerde Borçlar Kanunu’nun hizmet sözleşmesine ilişkin hükümleri uygulanır. Aile bireylerini evden alarak alışverişe, şehir içinde gezmeye götüren, boş zamanında ev ve eklentilerinde zamanını geçiren şoföründe ev hizmeti yaptığı ve iş kanunu kapsamında olmadığı kabul edilmelidir.
Somut olayda, davacının asıl görevinin davalıya ait evin bahçesindeki ağaçların bakımı, bahçe bakımı ve temizliği ve köpeklerin bakımı olduğu dosya kapsamı itibariyle sabit olmuştur. Davacı eşi ile birlikte davalı yanında çalışmakta, eşi ise evin hizmetleri ile ilgilenmektedir. Yapılan tüm bu işlerin 4857 sayılı Kanun’un 4/e maddesi kapsamında kaldığı ve ev hizmetlerine ilişkin olduğu açıktır. Tüm dosya kapsamı ve toplanan deliller itibariyle davacının, tarafların gösterdikleri şahitlerin dinlenmesi ve alınan beyanlardan ev hizmetlerinde çalıştığı açıklık kazanmıştır. Davalının da her yılın haziran ve ekim ayları arasında Bodrum’a giderek orada ikamet ettği gözetildiğinde yapılan işin bu dönemde yoğunlaştığı dikkate alındığında davacının ev hizmetlerinde çalıştığının kabulü gerekir.
Bu durumda davacının ev hizmetleri kapsamında çalıştığı, 4857 sayılı Kanun’un 4/e. maddesi değerlendirmesiyle iş mahkemelerinin görevsiz olduğu ve genel mahkemelerin görevli olduğu hususu gözetilemden karar verilmiş olması isabetli olmamıştır. Yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Hükmün yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.