YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/17124
KARAR NO : 2017/22206
KARAR TARİHİ : 19.10.2017

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde 16/06/2007- 22/05/2013 tarihleri arasında çalıştığını, çalıştığı süre içerisinde fazla mesai yaptırıldığı halde karşılığının ödenmediğini, resmi ve genel tatil günlerinde çalıştırıldığını, işten atma tehditi ile iradesi fesada uğratılarak yıllık izin defterine imza attırıldığını ancak yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, hak kazandığı fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti, resmi tatil ve resmi bayram ücretlerinin ödenmediğinden, ayrıca davacının çalıştığı günlerin sigortaya tam olarak bildirilmemesi nedeniyle iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının kendi iradesi ile istifa ederek işyerinden ayrıldığını, kıdem ve ihbar tazminatını hak etmediğini, tüm hak ve alacaklarının banka aracılılığıyla ödendiğini, davalı şirkette hiçbir hak ve alacağının bulunmadığını, yıllık izinlerini kullandığını, fazla çalışma yaptırılmadığını, tüm çalışmaların bordrolara yansıtıldığını, şirketten ayrılış sebebinin yeni bir iş kuracak olması olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai alacağı bulunup bulunmadığı noktasındadır.
Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanlarına göre davacının iki hafta onbuçuk saat iki hafta yirmi saat fazla mesai yaptığı belirtilmiştir. Tüm dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler, tanık beyanları, emsal dava dosyaları ve Dairemizin emsal bozma kararları dikkate alındığında, davacının hafta içi 08.00-18.00 saatleri arasında çalıştığı, birbuçuk saat ara dinlenme mahsubu ile hafta içi kırkikibuçuk saat, cumartesi ise 08.00-13.00 saatleri arasında ara dinlenme mahsubu ile dört buçuk saat çalıştığı kabul edilerek toplamda kırkyedi saatten kırkbeş saatin düşülmesi sonucu haftalık iki saat fazla mesai alacağının kabulü gerekirken yazılı gerekçe ile hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19/10/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.