Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2015/17624 E. 2017/22163 K. 18.10.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/17624
KARAR NO : 2017/22163
KARAR TARİHİ : 18.10.2017

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının Melendiz Otelde 14.04.2004 tarihinden itibaren resepsiyon görevlisi olarak çalıştığını, 16.08.2013 tarihinde gece 23.30 sıralarında Ağaçlı Tesisinin Gece Müdürü olan …’in yanına gelerek Tesis Müdürü …’ı telefonla aradığını, telefon görüşmesinin akabinde müvekkile hitaben tesis müdürünün “kıyafetlerini bırakıp, s…tirsin gitsin” dediğini söylediğini, kendisine hakaret edilmesinin doğru olmadığını söyleyince bu kez de Gece Müdürü …’in müvekkile hitaben “kıyafetlerini bırak, s..tir git” dediğini, bu konuşma üzerine diğer resepsiyon görevlisi …’in işyerine çağrılması üzerine işi ona teslim etmek suretiyle işten ayrılmak zorunda bırakıldığını, davalı işveren tarafından haksız olarak işine son verildiğini öne sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davacının otelde resepsiyon görevlisi olarak çalıştığını, yaptığı işin gereği gece mesaisinde tek yetkili ve sorumlu olarak görev yaptığını, çoğunlukla tam kapasiteli dolulukla çalışan otelde misafirlerin (müşterilerin) konaklama ve istirahat saatleri içinde çıkabilecek her türlü olumsuzluğu önlemek, çıkan sorunları çözmek için gece müdürüne haber verme görevinin gece tek çalışan resepsiyon görevlisine ait olduğunu, davacının işinin gereklerini yerine getirmemeyi, işe geç gelmeyi, işi savsamayı, iş başında iken uyumak suretiyle otelin ve konaklayanların güvenliğini tehlikeye sokmayı alışkanlık haline getirdiğini, defalarca sözlü olarak uyarılmasına rağmen davacının işbaşında defalarca uyuduğunun tutanakla tespit edildiğini, kendisine ihtar verildiği halde bu tutum ve davranışlarından vazgeçmediğini, kendisine hatırlatılan görevlerini yapmamakta ısrar ettiğini, yine 16.08.2013 tarihinde işbaşında olduğu sırada gece müdürü tarafından yapılan kontrollerde uyuduğunun tespit edildiğini, savunmasının talep edildiğini, savunma vermeyeceğini bildirerek tartışma çıkardığını, o gün davacının savunmasının alınamadığını, ertesi gün işe gelmediğini, işe gelmediğinin tutanakla tespit edildiğini, noter aracılığıyla “yaptığı işin gereği görevini ifa ederken uyuduğunun yeniden tespit edildiği, bunu yapmakta ısrar ettiği” belirtilerek savunma talep edildiğini, savunmanın verilmemesi halinde iş akdinin iş kanununun ilgili 25/II-h maddesine göre fesih edileceğinin belirtilmek suretiyle iş sözleşmesinin haklı olarak feshedildiğini, gece müdürü ve tesis müdürünün iş akdini sonlandırdığı iddiasının doğru olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davacının 15.08.2013 tarihini 16.08.2013 tarihine bağlayan gece nöbeti sırasında; saat 02.25’de başını masaya koyarak uyumakta olduğunun, saat 02.26’da uyurken otelin içinden bir şahsın gelmekte olduğunun ve davacıya bakarak dışarı çıktığının, saat 02.28’de şahsın giderken davacının halen uyuduğunun, şahıs çıktıktan sonra davacının uyandığının başka bir şahsın davacının yanına gelerek konuştuğunun, bu şahsın görevli ile konuştuktan sonra dışarıya doğru gittiğinin, görevlinin bilgisayarın başında oturduğunun işyeri kamera görüntülerinden fotoğraflandığının, işçinin bu eylemi daha önce de gerçekleştirmiş ve görevi başında uyumuş olduğunun bu nedenle davacıya yazılı ihtar verildiğinin, davacının iş sözleşmesinin 16.08.2013 tarihinde görev esnasında uyuması ve bunu alışkanlık haline getirmesi ve iş akışının aksamasına sebebiyet vermesi dolayısıyla işverence haklı nedenle feshedildiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,
2-Taraflar arasında davacı işçinin iş akdinin feshedilmesinin haklı bir nedene dayanıp dayanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Mahkemece iş akdinin haklı nedenle feshedildiği kabul edilerek kıdem ve ihbar tazminatı isteminin reddine karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya içeriği ile örtüşmemektedir.
Taraf tanık beyanları ve tüm dosya içeriğinden, davalı işyerinde 01.05.2004-16.08.2013 tarihleri arasında 9 yıl 3 ay 16 gün süre ile resepsiyonist olarak çalışan davacının yaptığı işin niteliği, davacının görevi başında uyuması nedeniyle verilen ilk ihtarın 24.11.2011 tarihinde 16.08.2013 tarihli fesihten uzun süre önce verilmiş olması, davacının hizmet süresi boyunca feshe konu edilen bir başka eyleminin olmaması dikkate alındığında işverence yapılan feshin haklı değil geçerli nedene dayandığı kabul edilerek davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin hüküm altına alınması gerekirken bu taleplerin reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının talep halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı harç miktarının davalıya yükletilmesine, 18.10.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.