Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2015/18442 E. 2017/22636 K. 23.10.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/18442
KARAR NO : 2017/22636
KARAR TARİHİ : 23.10.2017

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil, fazla mesai ve hafta tatili ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.
Somut olayda; davacı ödenmeyen fazla çalışma alacakları olduğunu iddia etmiş, davalı ise davacının fazla çalışma ücreti alacağının bulunmadığını savunmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, tanık beyanlarına göre davacının haftanın 6 günü çalıştığı dönemlerde günlük 9 saat çalışmadan 1 saat ara dinleme düşülerek günde 8 saatten haftalık 3 saat fazla mesai hesaplandığı görülmektedir. Oysa ki, davacının haftanın 6 günü çalıştığı dönemler açısından taraf tanıklarının beyanlarına göre 1,5 saat ara dinlenme olduğu buna göre yapılacak hesaplamada da davacının fazla mesaisinin çıkmadığı anlaşılmaktadır. Bu husus gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.
3-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda Temmuz ve Ağustos ayları ile diğer dönemlerde ayda bir hafta hafta tatili ücreti hesabı yapılmıştır. Davacının haftanın 7 günü yapılan çalışmalarında 7 nci gün 7,5 saati aşan çalışmalar fazla mesai hesabında dikkate alınır. Bu nedenle, davacının 1,5 saatlik ara dinlenmenin mahsubu ile haftada 7 gün 7,5 saat çalıştığı, 7,5 saati aşan bir çalışmanın bulunmadığı anlaşılmakla bu dönemler içinde mükerrer olarak fazla çalışma alacağı hesabı hatalı olup bir başka bozma nedenidir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.10.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.