YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/18824
KARAR NO : 2017/24866
KARAR TARİHİ : 14.11.2017

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
DAVATÜRÜ:ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; davacının davalıya ait işyerinde 24/06/2009 tarihinden iş sözleşmesinin feshedildiği 17/07/2013 tarihine kadar … Bölgesi haşere ilaçlama görevlisi olarak çalıştığını ücretinin 1.500,00 TL net olduğunu prim ve yol ücreti ile çalıştığını ve kendisine bir araç tahsis edildiğini, çalışma süresi boyunca günlür 08:00-24:00 saatleri arasında çalıştığını, bu çalışmasının hafta tatilleri ile resmi tatil günlerinde de sürdüğünü fazla çalışma yaptığını ancak ücretlerinin ödenmediğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını bazı aylara ait maaşlarının ödenmediğini, davacının işi bitirdiği saatlerle ilgili tutanaklar düzenlendiğini ileri sürerek davalıdan kıdem tazminatı ve ücret, yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili alacaklarını talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı işçinin fazla çalışma yapılıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.Davacı, davalı işyerinde 24/06/2009-16/07/2013 tarihleri arasında haşere ilaçlama görevlisi olarak çalıştığını, çalışma süresi boyunca günlük 08.00-24.00 saatleri arasında çalışarak fazla mesai yaptığını ancak ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerken davalı ise; davacının belirttiği çalışma saatlerinin doğru olmadığını bu tür çalışmanın hayatın olağan akışına aykırı olduğunu beyan etmiştir.
Mahkemece hükme esas alınana bilirkişi raporunda; Yargıtayın yerleşmiş uygulamasına göre; günde en fazla 3 saat fazla çalışma yapabileceği kabul edilerek davacının yaz dönemi olarak Haziran- Eylül ayları arası için günde 3 saat haftada 18 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiştir. Yaz ayları dışında ise 09.00-21.00 saatleri arasında çalıştığı, ara dinlenmenin tenzili ile haftada 12 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Ancak mahkeme kabulü dosya kapsamı ile uyumlu değildir. Davacı işyerinin … Bölgesi olduğunu beyan etmiştir. Davacı ve davalı tanıkları beyanları incelendiğinde her birinin, çalışma düzeni, günü ve özellikle işi yaptığı yerin tespiti yapılamamaktadır. Davacı tanıklarının görev ve sorumlu olduğu bölgelerin değiştiği ve farklı olduğu, davacı ile de aynı illerde çalışmadıkları, bu noktada davacının çalışma saatlerini bilemeyecekleri, yine dosyaya sunulan, ilaçlama yapılacak yerleri gösteren tablolarda da fazla çalışma yaptığını gösterecek saat bilgisinin olmadığı anlaşılmıştır.
Davalı tanık beyanlarına göre de; çalışma saatlerini personellerin kendilerinin ayarlayarak işyerine bildirdiği, esnek olduğu ve belirli bir saat aralığı olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Bu doğrultuda dosya kapsamı ve özellikle tanık beyanlarına göre davacının fazla mesaiye ilişkin çalışmalarının ispat edilmediği anlaşılmakla fazla mesai alacağının reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 14/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.