YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/19941
KARAR NO : 2017/24702
KARAR TARİHİ : 13.11.2017
MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
DAVATÜRÜ:ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalı işyerinde kreş öğretmeni ve servis sorumlusu olarak 16.01.2013 tarihinde çalışmaya başladığını, 15.08.2014 te yıllık izne ayrılma dilekçesi verdiği sırada işverence işlerin iyi gitmediğinden iş akdinin feshedildiğinin belirtildiğini, sonrasında ise iş akdinin feshedilmediği, haklarının ödenmesinin imkansız olduğunu bildirdiklerini, davalıya ihtar çektiğini, davalının da izin dönüşü işe başlamasını ihtar ettiğini, ancak fesih iradesinin kullanılmakla tükenen yenilik doğurucu inşai bir hak olduğunu beyanla, iş akdinin haksız feshi nedeniyle kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ve ücret alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili davacının 15.08.2014 tarihinde yıllık izne ayrıldığını, yıllık izin süresi içerisinde sözleşmesinin işverence feshedildiğini beyan ederek işçilik alacaklarını talep ettiğini, bunun üzerine müvekkilin yıllık izin bitimi işe başlamasını aksi takdirde devamsızlık nedeniyle iş akdinin feshedileceğinin ihtar edilmesine rağmen davacının izin dönüşü işbaşı yapmadığını, iş akdinin devamsızlık nedeniyle haklı nedenle feshedildiğini, yıllık iznini kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davacının iş akdinin 15.08.2014 tarihinde işverence haksız feshedildiği, ücret alacağının dava açıldıktan sonra ödendiği ve yıllık izinini kullandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, yıllık izin talebinin reddine karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacı işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.4857 sayılı İş Kanunu’nun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada ilişkinin sona erme şeklinin ve haklı olup olmadığının önemi bulunmamaktadır. Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.Somut olayda, davacı yıllık iznini kullanmak istediğine dair dilekçe verdiğinde iş akdinin işverence feshedildiğini belirterek kıdem ihbar tazminatı talebinde bulunmuştur. İşveren ise iş akdinin feshedilmediğini, yıllık izin dönüşü işe başlaması gerektiğini bildirmiştir. Mahkemece işverence feshin 15.08.2014 tarihinde yapıldığı kabul edilmiştir. Bu yöndeki kabul isabetli olup sonraki tutanak ve belgelere itibar edilemez.Davacının 15.08.2014 tarihinde yıllık izne ayrılmak istediği davalının da kabulündedir. Ancak dosyada tarihsiz 18.07.2014-01/08/2014 tarihleri arası ve 29.Temmuz ve 8 Ağustos arasında (yılı yok) yıllık izin kullanmak istediğine dair davacı imzalı yıllık izin talep dilekçeleri bulunmaktadır. Bu dilekçeler konusunda davacı isticvap edilerek izin kullanıp kullanmadığı belirlenerek varsa yıllık izin alacağının hüküm altına alınması gerekirken ispat yükü üzerinde olan işverence yıllık izin defteri veya eşdeğer bir belge sunulmaksızın davacının yıllık iznini kullandığı gerekçesiyle talebin reddi hatalı olmuştur.
SONUÇ: Temyiz olunan mahkeme kararının yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.11.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.