YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/20052
KARAR NO : 2017/24752
KARAR TARİHİ : 13.11.2017
MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
DAVATÜRÜ:ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı tarafından feshedildiğini ileri sürerek ödenmediğini iddia ettiği yıllık izin ücreti ile fazla çalışma alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, zamanaşımı def’inde bulunmuş, davacının iş sözleşmesinin performans düşüklüğü sebebi ile feshedildiğini, 513,33 TL yıllık izin ücretinin ödendiğini, fazla çalışmasının bulunmadığını, fazla çalışma yapıldığında denkleştirme uygulamasına gidildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.4857 sayılı İş Kanunu’nun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada ilişkinin sona erme şeklinin ve haklı olup olmadığının önemi bulunmamaktadır.Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.Somut olayda; mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, 513,33 TL yıllık izin ücreti tahakkuku içeren 2013 yılı Temmuz ayı bordrosunun imzasız olması ve banka kaydında da bu tutarın ödendiğine dair bilginin yer almaması sebebi ile imzasız bordroya itibar edilmediği anlaşılmaktadır. Ancak, dosya içeriğinde yer alan dekontta davalı tarafça iş sözleşmesinin feshi ile birlikte davacıya kıdem ve ihbar tazminatları, 2013 yılı Temmuz ayı ücreti ile birlikte 5 günlük izin ücreti bedeli olarak toplam 33.925,29 TL yatırıldığı görülmektedir. Söz konusu ödeme belgesi ile imzasız bordro içeriği birlikte değerlendirildiğinde, ödeme savunmasında bahsi geçen ve bordro ile tahakkuk ettirilen 513,33 TL yıllık izin ücretinin davalı tarafından davacıya ödendiği anlaşılmakla, bu tutarın hesaplanan yıllık izin ücreti alacağından mahsubu ile karar verilmesi gerekmektedir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olmuştur.
3- Öte yandan fazla çalışma alacağı hesaplamasında ıslaha karşı zamanaşımı def’inin değerlendirilmemesi de isabetsizdir.
SONUÇ: Temyiz olunan mahkeme kararının yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.11.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.