YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/20949
KARAR NO : 2017/24882
KARAR TARİHİ : 14.11.2017
MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
DAVATÜRÜ:ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının 07.06.2011 tarihinde davalı ait işyerinde çalışmaya başlamasına rağmen SGK bildiriminin 2011 yılının Ağustos ayında yapıldığını, 2012 yılı Temmuz ayı içinde yıllık iznini kullandığı sırada iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini, çalışma saatlerinin 08.00-19.30 saatleri arasında olduğunu, son net ücretinin 2.200 TL olduğunu beyanla kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacağı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının işe başlama tarihinin 05.08.2011 tarihi olduğunu, hizmet süresinin bir yıldan az olması sebebiyle kıdem tazminatına hak kazanamadığını, davacının sabah 09.30’da işe başladığını, Ekim-Nisan döneminde 19.00’a kadar, diğer dönemlerde ise 19.30’a kadar günde 1,5 saat yemek molası ve her biri 15 dakika olmak üzere günde 3-4 çay ve sigara molası kullanarak çalıştığını, ücretinin asgari ücret olduğunu, davacının fazla çalışma alacağı bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz Başvurusu:
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Taraflar arasında davacının fazla çalışma alacağı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağına esas çalışma süresi üzerinde uyuşmazlık söz konusudur.
Davacı taraf, 07.06.2011 tarihinde işe başlamasına rağmen, SGK girişinin Ağustos 2011 tarihinde yapıldığını ileri sürmüş, davalı işveren ise davacının SGK kayıtlarına uygun olarak 05.08.2011 tarihinde işe başladığını savunmuştur. Mahkemece toplanan delillere göre SGK kayıtlarına itibar edilmesine karar verilmiştir. Böylece davacının işe başlama tarihinin 05.08.2011 tarihi olduğu değerlendirilerek, hizmet süresi de buna göre belirlenmiştir. Ne var ki, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, 23.07.2011 tarihinden itibaren fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti hesaplandığı ve mahkemece bu rapora itibar edilerek alacakların hüküm altına alındığı anlaşılmaktadır. Bilirkişi raporu, mahkemenin hizmet süresine ilişkin kabulüne aykırı olup, mahkeme kararı ile çelişmektedir. Davacının fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının 05.08.2011 tarihinden başlamak üzere hesaplanması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile 23.07.2011-04.08.2011 dönemine ilişkin olarak fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti hesaplanması bozma sebebidir.
2-Fazla çalışma alacağının hesaplanması konusunda da uyuşmazlık bulunmaktadır.Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının fazla çalışma süresinin davacı tanıklarının beyanlarına göre günlük 2,5 saat ve davalı tanıklarının beyanlarına göre günlük 1 saat olarak seçenekli şekilde belirlendiği ve her iki seçenekte de gün sayısı esasına göre ayrı ayrı hesaplama yapıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece fazla çalışma süresinin belirlenmesinde davalı tanıklarının beyanlarına değer verilerek, davacının fazla çalışma alacağı hüküm altına alınmıştır. Dosya kapsamına göre davalı tanıklarının beyanlarına itibar edilmesi isabetli ise de, fazla çalışma alacağının hesaplanmasında haftalık 45 saati aşan çalışmaların fazla çalışma olarak değerlendirileceği hususu gözardı edilmiştir. Günlük fazla çalışma süresi belirlenerek gün esasına göre hesaplama yapılması hatalıdır. Bu itibarla, davacının fazla çalışma alacağının tespiti yönünden, öncelikle davacının haftalık 45 saati aşan çalışması olup olmadığı belirlenmeli, böyle bir çalışmanın varlığı tespit edilirse, usuli kazanılmış hak ilkesi de gözetilmek suretiyle haftalık 45 saati aşan süreler fazla çalışma olarak değerlendirilmek suretiyle fazla çalışma alacağı hesaplanmalıdır. Hatalı bilirkişi raporuna göre yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.