Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2015/20966 E. 2017/25941 K. 22.11.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/20966
KARAR NO : 2017/25941
KARAR TARİHİ : 22.11.2017

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
DAVATÜRÜ:ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının iş akdinin feshi üzerine işe iade davası açtığını ve davanın kabul edilerek işçinin davalıya işe iadesine karar verildiğini, bu kararın onanarak kesinleştiğini, bu karar uyarınca süresi içinde işe başlama başvurusu yaptığını, ancak işe başlatılmadığını ve işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücretinin ödendiğini fakat feshe bağlı alacaklarının ödenmediğini öne sürerek kıdem ve ihbar tazminatı alacağı ile ilave tediye ücreti alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.Davalı Cevabının Özeti:Davalı vekili davanın reddini istemiştir. Mahkeme Kararının Özeti:Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.Temyiz:Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-İşçinin kesinleşen işe iade kararı sonrasında süresi içinde başvuruya rağmen işe başlatılmaması halinde önceki fesih ortadan kalkmakta ve işçinin işe başlatılmadığı tarih fesih tarihi olarak değerlendirilmektedir.
Somut olayda davalı işverence davacının işe başlatılmadığı tarih 12.06.2014 olarak belirlenmiştir. Artık fesih tarihi 12.06.2014 tarihidir. Mahkemece kıdem tazminatına geçersiz kılınan ilk fesih tarihinden itibaren faiz işletilmesi hatalıdır. Bu husus bozma sebebi ise de yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Sonuç:Temyize konu olan kararın hüküm kısmında 1. bendinin birinci paragrafında yer alan,“…kıdem tazminatı alacağının akdin feshi tarihi olan 22.12.2012 tarihinden itibaren…” ibaresinde “22.12.2012” tarihinin silinerek yerine “12.06.2014” tarihinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.