Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2015/21186 E. 2017/25964 K. 22.11.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/21186
KARAR NO : 2017/25964
KARAR TARİHİ : 22.11.2017

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı … vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, kıdem tazminatı ve bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı Üniversite vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiş, diğer davalı davaya cevap vermemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı Üniversite vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalı Üniversitenin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı işçinin hafta tatili alacağının infazı mümkün şekilde hüküm altına alınıp alınmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.
Somut uyuşmazlıkta, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, tanık beyanları doğrultusunda davacının takdiri indirimsiz net 1.075,28 TL hafta tatili alacağı hesaplanmıştır. Mahkemece, bu alacağın tanık beyanları ile hesaplanmış olduğu gözetilerek takdiri indirim ile davacının hafta tatili ücreti alacağının net 752,70 TL olduğu kabul edilmiştir. Davacı dava dilekçesinde net 1.500,00 TL hafta tatili ücreti alacağı talep edilmiştir. Ne var ki, mahkemece hüküm yerinde, net 752,70 TL hafta tatili alacağının dava tarihinden faizi ile hüküm altına alınması gerekirken, infazda tereddüt yaratacak şekilde” 1.500,00.TL’si dava tarihi olan 28/02/2014 tarihinden itibaren, bakiye miktarına ıslah harç tarihi olan 08/04/2015 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak en yüksek banka mevduat faizi ile” hüküm altına alınmıştır. Mahkemece infazda tereddüt yaratacak şekilde hüküm kurulması hatalı olduğu gibi dava kısmen kabulü yerine tam kabulüne karar verilmiş olması da hatalıdır.
3-Yukarıdaki bende göre; davada, takdiri indirim nedeniyle reddedilen tutar dışında 424,72 TL hafta tatili talebi de reddedilmiş olmaktadır. Mahkemece reddedilen bu tutar nedeniyle hükmü temyiz eden ve yargılama aşamasında kendisini vekil ile temsil ettiren davalı Üniversite yararına avukatlık ücretine hükmedilmemiş olması, davanın kabul ve ret oranına göre davacı ve davalı Üniversite tarafından yapılan yargılama giderlerinin bölüştürülmemiş olması da hatalı olup ayrı bir bozma nedenidir.
4-Davalı Üniversitenin 2547 sayılı Kanun’un 56/a-b. maddesi delaletiyle Harçlar Kanunu’nun 13/j. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu düşünülmeden davalı Üniversite aleyhine harca hükmedilmiş olması da doğru bulunmamıştır.
SONUÇ:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, 22/11/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.