YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/21309
KARAR NO : 2017/25190
KARAR TARİHİ : 20.11.2017
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti
Davacı vekili, davacının davalı işveren nezdinde depo sorumlusu olarak çalışmakta iken hizmet akdinin 29/09/2011 tarihinde feshedildiğini, işverenin her yıl satış bölümünde çalışanlara satış teşvik primi ve tüm personele temettü dağıttığını, yaklaşık olarak iki maaş tutarı satış teşvik primi, bir maaş tutarı da temettü ödendiğini, davacının son brüt ücretinin 2.292,84 TL olduğunu, davacıya 2011 yılı çalışmaları karşılığı 2012 yılında ödenmesi gerekli prim tutarlarının ödenmediğini iddia ederek tahsilini tahsilini istemiştir.
Davalı Savunmasının Özeti
Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti
Mahkemece, belirli bir dönem için ödenen ikramiye, prim, temettü, kar payı v.b. alacakların çalışılan dönemle sınırlı olmak üzere ödenmesinin gerekeceği, dosya içerisine gelen belgelere göre davacının bilirkişi raporuyla hesap ve tesbit olunan teşvik primi alacağından net 2.154,39 TL ile satış primi alacağından net 880,83 TL alacağının kabulüne yönelik hüküm kurulmuştur.
Temyiz
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe
Taraflar arasında davacının prim ve temettü alacağına hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Davacı, iş sözleşmesi ve personel yönetmeliğinde yıl sonunda elde edilen kardan 1 ila 5 maaş arası temettü verileceğinin düzenlendiğini, 2011 yılı için temettü ödemesinin yapılmadığını ve elde edilen kardan belli oranda prim ödeneceğinin düzenlenmesine rağmen davacıya 2011 yılı için hak ettiği primlerin ödenmediğini iddia etmiştir. Davalı ise, iş sözleşmesinde ve personel yönetmeliğinde temettü ödemesinin düzenlenmediğini, davacının kastettiği ödemenin İşyeri Yönetmeliği’nin 77. maddesinde düzenlenen teşvik primi olduğunu, 2010 yılı için Yönetim Kurulu kararıyla davacıya 2011 yılı Mart ayı bordrosunda hak ettiği teşvik primi ödemesinin yapıldığını, 2011 yılı için alınmış bir karar olmadığını, ayrıca işyerinde ilgili olduğu yıl sonunda gerçekleşen satışlardan performansa bağlı olarak şirket tarafından belirlenen personele Aralık ayında prim ödemesi yapıldığını, davacıya da 2010 yılı için 2010 yılı Aralık ayında ödeme yapıldığını, 2011 yılı için alınmış bir karar olmadığını savunmuştur. Bilirkişi raporunda, davacı ile aynı konumda çalışan işçilere yapılan ödeme tutarları gözetilerek 2011 yılı hizmet süresine göre teşvik primi ve prim ödemesi hesaplanabileceği belirtilmiştir. Mahkemece, davalı işyerinde 2011 yılı için teşvik primi ve prim ödemesi konusunda Yönetim Kurulu’nun aldığı bir karar olup olmadığı, varsa bu karar doğrultusunda davacı ile aynı konumda çalışan işçilere hangi oranlarda ödeme yapıldığı tespit edilmeden karar verilmiş olması hatalı olmuştur.
Yapılacak iş, davalı işyerinde 2011 yılı için teşvik primi ve prim ödemesi konusunda Yönetim Kurulu’nun aldığı bir karar olup olmadığı, varsa bu karar doğrultusunda davacı ile aynı konumda çalışan işçilere hangi oranlarda ödeme yapıldığı belirlendikten sonra, davacının 2011 yılında çalıştığı süreyle orantılı olmak üzere teşvik primi ve prim alacaklarının hesaplattırılarak sonucuna göre karar vermekten ibarettir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.