YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/22627
KARAR NO : 2017/27944
KARAR TARİHİ : 06.12.2017

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı … vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının emeklilik sebebi ile iş akdinin sona erdiğini iddia ederek kıdem tazminatı ile yıllık izin ücretinin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı bakanlık vekili, davacının Bakanlığın değil, diğer davalı şirketin işçisi olduğunu savunmuş ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Davalı şirketler cevap dilekçesi vermemiştir.
Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karar süresi içerisinde davalı Bakanlık tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı Bakanlığın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanun’un 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.
Somut olayda davalı Bakanlık harçtan muaf olmasına rağmen, hüküm altına alınan harçlardan sorumlu tutulmuş olması hatalı olup bozma nedenidir. Ayrıca davacının Bakanlık bünyesinde çalışmış olduğu en son alt işveren davalı şirketlere ait ortaklık olduğundan kıdem tazminatından davalı bakanlık ile davalı şirketlerin müteselsilen sorumlu tutulması gerekirken sadece bakanlığın sorumlu tutulması ve yargılama giderleri ile harçların ve vekalet ücretinin bu kabule göre hesaplanması hatalı olup bozma nedenidir. Ancak bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hüküm fıkrasının tümünün çıkarılmasına, yerine;
“Davanın kabulü ile,
16.140,00 TL brüt kıdem tazminatının en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte tüm davalılardan müşterek müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,
8.240,10 TL brüt yıllık izin ücretinin 500,00 TL sinin dava tarihinden itibaren, 7.740,10 TL sinin ise ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tüm davalılardan müşterek müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,
Karar ve ilam harcı olan 1.665,404 TL harçtan daha önce alınan 444,42 TL harcın mahsubu ile 1.220,984 TL harcın davalı şirketlerden alınarak hazineye irat kaydına, davacı tarafından yapılan 444,42 TL harcın davalı şirketlerden alınarak davacıya ödenmesine,
Davacı tarafından yapılan 535,00 TL yargılama giderinin tüm davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,
Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca hesaplanan 2.925,61 TL vekalet ücretinin, tüm davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,
Artan gider avansının karar kesinleştiğinde taraflara iadesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/12/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.