Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2015/22828 E. 2017/27910 K. 06.12.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/22828
KARAR NO : 2017/27910
KARAR TARİHİ : 06.12.2017

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; müvekkilinin …’da, davalıya ait ihale ile aldığı Kızılay Kan Merkezi’nde çizelge usulü 1 hafta şehir içi kan dağıtma işinde, 1 hafta temizlik personeli olarak, 1 hafta şehirlerarası kan dağıtma işinde, 1 hafta icap adı altında dönüşümlü olarak çalıştırıldığını, bu çalışmanın 06.04.2011-08.10.2012 tarihleri arasında olduğunu, müvekkiline fazla çalışma ve gece çalışmalarının karşılığının ödenmediğini, yıllık izin dönüşünde kan merkezinde görev yapan … isimli kişinin haksız şekilde müvekkilini azarlayarak personel kimlik kartını, garaj kartını elinden aldığını ve yaptığı hakaretlerle müvekkili kovduğunu, müvekkilinin de notere giderek ihtar çektiğini belirterek ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağı ve fazla çalışma ücreti alacaklarının faiziyle birlikte hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; noter ihtarnamesi ile davacının kendisinin iş akdini feshettiğini, fesih nedenlerinin gerçeği yansıtmadığı gibi haklı nedene de dayanmadığını, davacının belirttiği kendisine kötü söz söyleyen kişinin işçiyi işten çıkarma yetkisinin olmadığını, davacının personel kartının ve araç kartının alınmasının kovulmasına bağlı değil, istifa ettiğinin delili olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davacının iş sözleşmesini haklı nedenle kendisinin feshettiğinin kabulü ile kıdem tazminatına hak kazandığı, ancak ihbar tazminatına hak kazanamadığı, ayrıca davacının yıllık izinlerini kullandığının kabulü ile yıllık ücretli izne de hak kazanamadığı, fazla çalışma yaptığı fakat bir kısım fazla çalışmayla alakalı kendisine ödeme yapıldığı ve bu miktarların mahsup edilmesi gerektiği belirtilerek, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:
Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297/2. maddesi gereğince bir davada istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenilen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekli olup, davaların birleştirilmesi durumunda da, asıl ve birleşen davaların birbirinden bağımsız, müstakil davalar olması nedeniyle, hüküm kısmında her bir dava hakkında o davaya ilişkin vekalet ücretlerinin de ayrı ayrı gösterilmesi zorunludur.
Somut olayda asıl dava ile birleşen davaların ayrı dava olma özelliklerini korumaları nedeniyle asıl dava için ayrıca reddedilen miktar yönünden davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi hatalıdır.
Bununla beraber bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/2. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Sonuç:
Temyize konu olan kararın hüküm kısmının 9.bendinde yer alan ” 9-) ……, aynı tarife gereğince reddedilen kısım üzerinden hesaplanan 1500,00 TL maktu vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ” fıkrasından sonra gelmek üzere; ” Davalı taraf kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden; asıl dava yönünden reddedilen miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT 13/2. maddesi gereğince 200,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine” fıkrasının eklenmesi suretiyle, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.12.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.