Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2015/2320 E. 2016/9392 K. 24.03.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/2320
KARAR NO : 2016/9392
KARAR TARİHİ : 24.03.2016

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, cezai şart alacağı ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı sebep olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek, sözleşmede kararlaştırılan cezai şartın ve ücret alacağının davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının işi kendisinin bıraktığını, sözleşmede belirtilen hükmün geçersiz olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Kararlaştırılan cezai şartın şartlarının oluşup oluşmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Davacı davalı işyerinde kardiyoloji uzmanı olarak 11.08.2011-05.10.2012 tarihleri arasında çalışmıştır. Taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesinin 4. maddesinde; “Taraflardan biri sözleşme bitim tarihinden önce bu sözleşmeyi feshederse bozan taraf beş maaş tutarında bedeli karşı tarafa tazminat olarak ödemeyi peşinen kabul ve taahhüt eder” şeklindeki ifadeyle cezai şart düzenlemesine yer verilmiştir. Bireysel veya toplu iş sözleşmeleri ile tarafların kanundan kaynaklanan fesih haklarını bertaraf edecek şekilde hükümler konulamaz. Bahsi geçen madde hükmünün her iki tarafın fesih hakkını tamamen ortadan kaldıran nitelik taşıdığı anlaşılmakla anılan cezai şart hükmünün geçersiz kabul edilmesi gerekir. Mahkemece, cezai şart talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 24.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.