YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/23396
KARAR NO : 2017/22603
KARAR TARİHİ : 23.10.2017

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:
Davacı vekili, davacının satış ve tanıtım elemanı olarak Ekim 2011 tarihinde çalışmaya başladığını, 06.02.2012 tarihinde emekliliğe hak kazanması nedeniyle işverene bilgi vererek 31.05.2012 tarihinde işten ayrıldığını beyanla kıdem, fazla mesai ve ubgt alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı savunmasının özeti:
Davalı vekili, davacının hiçbir önel ve bildirime uyulmaksızın işyerini bir anda terk ettiğini, mağaza içinde düzenin bozulmasına, satışların aksamasına sebebiyet verdiğini, davalı şirketin sırlarına vakıf olan davacının, hali hazırda aynı iş kolunda olduğunu sandıkları bir başka şirkette daha yüksek bir maaşla çalışmasına devam ettiğini, davacı tarafından davalı işverenliğe …’dan yaşlılık aylığı alabilir yazısının getirilmediğini, işçinin muvafakatı alınarak ve ücret bordrolarına yansıtılarak işçiye fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatilerdeki çalışmalara ilişkin ücretinin ödendiğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme kararının özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Taraflar arasında, fazla çalışma alacağı için yapılan ödemelerin mahsubu ile davacının fazla çalışma ücreti alacağının hesaplanması noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut olayda, davalı vekilince davacıya ait ücret bordroları sunulmuştur. Bordrolarda davacının imzası bulunmakta olup davacı bordroların zorla imzalatıldığı iddiasını ispat edememiştir. Bordrolar incelendiğinde bazı aylar 3 saat bazı aylar ise 5 saat fazla mesai tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır. Davacı haftanın 6 günü 08:30-19:00 arası çalıştığını, bazı süreler işten çıkışının 19:30’u bulduğunu iddia etmiş, bu sürelerin üzerinde fazla çalışma iddiasında bulunmamıştır. Bilirkişi raporunda davacının fazla mesai alacağı haftanın 6 günü 08:30-19:00 arası çalışmaya göre hesaplanmış olmasına rağmen davacının ücret bordrolarında görünen fazla mesai tahakkuklarının bu çalışma süreleri dışında yapılan fazla mesailere ilişkin olduğu yönündeki tespit tarafların iddialarına ve dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Her ay aynı sürelerle fazla mesai yapılması hayatın olağan akışına aykırı olup ücret bordrolarındaki fazla mesai ücreti tahakkuklarının, hesaplanan fazla mesai alacağını tam olarak karşılamadığından hesaplanan fazla mesai alacağından mahsubu gerekirken bordroların nazara alınmaması hatalı olmuştur.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.