Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2015/24239 E. 2017/28369 K. 11.12.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/24239
KARAR NO : 2017/28369
KARAR TARİHİ : 11.12.2017

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, şef tekniker olan davacının 27/04/2005-30/07/2008 tarihleri arasında müdür olarak görev yaptığını sonrasında yeniden şef teknikerlik hizmetinde bulunsa da özlük haklarında kayıp olmaması gerektiğini bildirerek 30/07/2008 sonrasında verilmeyen fark alacakların davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, alacakların söz konusu olmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davanın dayanak yapıldığı 16/02/2006 tarihli Birinci Tip İş Sözleşmesi’nin 5. Maddesinin 2. Fıkrası da düzenlenen “Çalışanın, işin gerektirdiği ölçüde özlük haklarında herhangi bir kayıp olmadan bu sözleşmenin 4. Maddesinde belirtilen halihazır görev ünvanı ve iş tanımında değişiklik yapılabilir” hükmü dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe
Somut olayda davacı şef tekniker olarak göreve başlamış 27/04/2005 tarihinden itibaren aynı unvanla ancak müdürlük makamında geçici olarak görevlendirilmiştir. Geçici görevlendirme 30/07/2008 tarihine kadar devam etmiştir. Davacı … 9. İş Mahkemesinin 2010/262 esas sayılı dosyasında müdür görev ve yetkileriyle çalışılan dönemde, aylık ücretlerin de müdür kadro ve unvanına denk olarak ödenmesi talebi ile dava açmış; dava fiilen yerine getirdiği görevin karşılığı olan aylık ücret ve özlük hakkının davacıya ödenmesi gerektiği gerekçesi ile kabul edilmiştir. İş bu davada ise davacı davalı şirketin müdürlükten sonraki şef tekniker dönemi ücretinin de müdürlük maaşına eşdeğer şekilde ödeneceği taahhütünde bulunduğunu ancak sonrasında yeniden şef teknikerlik hizmetinde bulunsa da özlük haklarının kayıp olmaması gerektiğini, ama işverenin şef teknikerliğe ilişkin ücret ve haklarını ödediğini iddia ederek fark alacakları talep etmiştir. Taraflar arasında imzalanan birinci tip iş sözleşmesinde davacının şef tekniker görevinde olduğu belirtilmiş, 5. maddesinde “..çalışanın işin gerektirdiği ölçüde özlük haklarında herhangi bir kayıp olmadan bu sözleşmenin 4. Maddesinde belirtilen halihazır görev unvan ve iş tanımında değişiklik yapılabilir.” hükmü getirilmiştir. Davacı her ne kadar ilgili hükmü dayanak göstermek suretiyle ücretinin müdür kadrosu hak edişlerinden az olamayacağını savunsa da söz konusu sözleşmede yer alan görev tanımı da değerlendirildiğinde madde lafzı şef teknisyenlik özlük haklarında bir kayıp oluşması durumuna karşı koruyucu niteliktedir. Davacının müktesep unvanı şef teknikerdir. 30/07/2008 sonrası fiilen yapılan iş de şef teknisyenlik olmakla belli bir dönem müdürlük görev ve yetkileriyle çalışmış olması bu kadro ve unvanı müktesep hak haline getirmeyecektir. Bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalıdır.
Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının ilgiliye iadesine, 11.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.