Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2015/24858 E. 2017/28884 K. 18.12.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/24858
KARAR NO : 2017/28884
KARAR TARİHİ : 18.12.2017

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile ödenmediğini iddia ettiği fazla çalışma alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davacıya belirli süreli iş sözleşmesinin bitimini takiben kıdem tazminatının ödendiğini, okullarda öğretmenler tarafından yürütülen nöbet görevi, veli görüşmesi ve zümre çalışmasının öğretmenin katılması gereken ve onun asli görevinden sayılan haller olması nedeniyle bu çalışmalar için ek ücret talep edilemeyeceğini belirterek davanın reddini istemiştir. Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bilirkişi raporlarına göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında davacının fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
Dosya içeriğine göre; mahkemece hükme esas alınan kök bilirkişi raporunda, 2012-2013 eğitim öğretim dönemine ilişkin olarak sunulan ders programına göre fazla çalışma ücreti hesaplanmıştır. Söz konusu ders programında; fazla çalışmanın ispatı açısından yapılan değerlendirmeye dahil olan veli görüşmeleri, zümre çalışmaları ve zümre toplantılarının tamamının yer aldığı görülmektedir. Verilen dersler haricinde; 2009-2010 eğitim öğretim dönemine ilişkin ders programında sadece zümre toplantısına, 2010-2011 eğitim öğretim dönemine ilişkin ders programında rehberlik ile zümre toplantısına, 2011-2012 eğitim öğretim dönemine ilişkin ders programında ise zümre toplantısı ve zümre çalışmasına yer verildiği, ders programlarında yer almayan veli görüşmesi veya zümre çalışmalarının yapıldığının tanık anlatımları ile ispatlandığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla mahkemece, alınan ek rapor doğrultusunda 2012-2013 eğitim öğretim dönemi haricindeki yıllara ilişkin olarak hesaplanan fazla çalışma alacağına hakkaniyet indirimi uygulanması isabetli ise de, 2012-2013 eğitim öğretim dönemine ilişkin fazla çalışma alacağının bahsi geçen işyeri kaydına göre hesaplanmasına rağmen, bu alacak miktarına hakkaniyet indiriminin uygulanması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.