YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/2695
KARAR NO : 2016/9171
KARAR TARİHİ : 23.03.2016
Y A R G I T A Y İ L A M I
MAHKEMESİ : 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
DAVA : Davacı, fazla mesai, yıllık izin, hafta tatili, ikramiye ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, davacının davalı şirketin Marmaris’te bulunan iş yerinde 05.07.2007 tarihinde muhasebe elemanı olarak çalışmaya başladığını, sabah saat 08:00 ‘da işe başlayan davacının akşam saat 18:00’a kadar çalıştığını, bazı günler saat 20:00’a kadar çalışmaya devam ettiği, çalıştığı süre için fazla mesai ücreti ödenmediği, genel tatil günlerinde de çalıştığı belirterek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının tüm alacaklarını aldığı, fazla mesai ya da hafta tatili çalışmasının bulunmadığı belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, bilirkişi raporunda da davacının hak ettiği fazla çalışma ücreti alacağının 8.895,00 TL olarak hesaplandığı, genel tatil ücreti alacağının 716,00 TL olarak hesaplandığı, yıllık izin ücreti alacağının 795,27 TL olarak hesaplandığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı taraflar temyiz etmiştir.
Mahkemece, hükmün gerekçesinde belirtilen alacak miktarları ile hüküm altına alınan alacak miktarlarının farklı olması, ayrıca gerekçe kısmında davacının 795,27 TL yıllık izin alacağı belirtilmesine rağmen hüküm kısmında yıllık izin alacağının reddine karar verilmesine göre gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna açıkça aykırı olduğu anlaşıldığından kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Hükmün yukarıda gösterilen sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.