YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/2805
KARAR NO : 2016/9202
KARAR TARİHİ : 23.03.2016

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalının işyerinde market işçisi olarak çalıştığını iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili davacının iddialarının yerinde olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesinin haklı bir sebep yokken davalı tarafından feshedildiği diğer taleplerine ilişkin alacaklarının da olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacının fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil çalışması ile hafta tatili çalışması olup olmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil çalışması ve hafta tatili çalışmasını işçi, bunların ücretlerinin ödendiğini ise işveren ispatlamak durumundadır.
Somut olayda davacının iddiasını ispatlamak için gösterdiği tanıklar dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre davacının çalışma şartlarını bilebilecek durumda olan kişiler değildirler. Şu halde davacı tanıklarına göre davacının bu taleplerinin hesaplanıp hüküm altına alınması yerinde olmamıştır.
Diğer taraftan Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre işyerinde çalıştığı anlaşılan davalı tanığı Bayram’ın beyanına göre davacının haftanın altı günü saat 08:00-17:30 arasında çalıştığı anlaşıldığından davacının fazla çalışma ücreti talebinin bu beyana göre değerlendirilmesi gerekmektedir.
Yine işyerinde iki işçinin ulusal bayram ve genel tatil günlerinde dönüşümlü çalıştıkları ve bu durumun yapılan işin niteliği ile de bağdaştığı anlaşıldığından davacının ulusal bayram ve genel tatil günlerinin yarısında çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılması gerekmektedir.
Hafta tatili çalışması ise davacı tarafından ispatlanamadığından reddi gerekmektedir.
Belirtilen esaslara aykırı olacak şekilde davacının taleplerinin hüküm altına alınması isabetsizdir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.